W dzisiejszym świecie to przede wszystkim technologie cyfrowe napędzają rozwój przedsiębiorstw i całych regionów. Trend ten dostrzega Unia Europejska, która w 2025 r. położy szczególny nacisk na wspieranie firm – głównie z sektora MŚP – w inwestowaniu w technologie. Przygotowane na rozpoczynający się rok instrumenty wsparcia są skierowane głównie do firm przemysłowych i bezpośrednio współpracujących z przemysłem. Dostępne programy mają pobudzić proces digitalizacji przedsiębiorstw, a także ułatwić beneficjentom efektywne wykorzystanie cyfrowych narzędzi.

W GM System od lat pomagamy naszym klientom w transformacji cyfrowej, dostarczając nowoczesne oprogramowanie przemysłowe, przeprowadzając wdrożenia oraz prowadząc szkolenia dla inżynierów CAD/CAM. Zachęcamy do zapoznania się z przygotowanym przez nas zestawieniem czterech programów unijnych, z których jesteśmy przekonani, że wielu naszych klientów mogłoby z powodzeniem skorzystać.

Ścieżka SMART

• Termin naboru: od 10.01.2025 do 28.03.2025
• Dofinansowanie: do 80% kosztów kwalifikowanych
• Maks. kwota dofinansowania: 150 mln zł
• Instytucja przyjmująca wnioski: PARP
• Zakres wsparcia GM System: oprogramowanie CAx/PDM/PLM + usługi + szkolenia

Ścieżka SMART to program skierowany do firm planujących wdrażanie innowacyjnych technologii i rozwój cyfrowy. Program ten szczególnie premiuje projekty obejmujące m.in. automatyzację procesów produkcyjnych, implementację oprogramowania przemysłowego czy integrację systemów informatycznych w małych i średnich przedsiębiorstwach. Dzięki wysokiemu poziomowi dofinansowania, sięgającemu nawet 80% kosztów kwalifikowanych, firmy z różnych sektorów mogą znacznie obniżyć koszty digitalizacji.

W ramach Ścieżki SMART przedsiębiorcy mają możliwość realizacji projektów obejmujących m.in. zakup nowoczesnych maszyn i urządzeń, wdrożenie narzędzi cyfrowych czy szkolenie pracowników. Maksymalna kwota wsparcia netto, wynosząca aż 150 mln zł, sprawia, że program ten jest jednym z najbardziej atrakcyjnych instrumentów wsparcia w perspektywie 2025. Warto dodać, że program przewiduje uproszczone procedury aplikacyjne, co czyni go dostępnym również dla mniejszych firm.

Projekt Dig.IT

• Termin naboru: od pierwszego kwartału 2025 r.
• Dofinansowanie: do 50% kosztów kwalifikowanych
• Min. kwota dofinansowania: 150 000 zł
• Maks. kwota dofinansowania: 850 000 zł
• Instytucja przyjmująca wnioski: PARP
• Zakres wsparcia GM System: oprogramowanie CAx/PDM/PLM + usługi + szkolenia

Projekt Dig.IT – Transformacja cyfrowa to inicjatywa Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. mająca na celu wsparcie małych i średnich przedsiębiorstw w zakresie digitalizacji. Program umożliwia firmom pozyskanie grantów na wdrażanie nowoczesnych rozwiązań cyfrowych, w tym na wdrażanie oprogramowania do zarządzania procesami, usług chmurowych czy technologii bazujących na sztucznej inteligencji. Obejmuje ponadto rozwiązania z zakresu cyberbezpieczeństwa. Dzięki projektowi Dig.IT przedsiębiorstwa w założeniu będą mogły zwiększyć swoją konkurencyjność i zarazem lepiej dostosować się do dynamicznie zmieniających się warunków rynkowych.

Obecnie ARP S.A. finalizuje umowę z Ministerstwem Funduszy i Polityki Regionalnej, która umożliwi oficjalne ogłoszenie szczegółowych warunków programu Dig.IT. Przedsiębiorcy mogą spodziewać się informacji dotyczących dokładnych terminów naboru wniosków, wysokości dostępnych grantów oraz kryteriów kwalifikacyjnych. Obserwowanie oficjalnej strony internetowej ARP S.A. pozwoli na bieżąco monitorować możliwości, jakie oferuje projekt Dig.IT, i odpowiednio wcześnie przygotować się do aplikowania. My ze swojej strony będziemy starać się na bieżąco informować o wszelkich nowościach związanych z programem.

Slide

Slide

Slide

Slide

Startup Booster Poland

• Termin naboru: od 17.06.2024 do 31.10.2026
• Dofinansowanie: do 100% kosztów kwalifikowanych
• Maks. kwota dofinansowania: 400 000 zł
• Instytucja przyjmująca wnioski: PARP
• Zakres wsparcia GM System: oprogramowanie CAx/PDM/PLM + usługi + szkolenia

Startup Booster Poland to program skierowany do młodych i innowacyjnych przedsiębiorstw poszukujących finansowania na rozwój swoich projektów. Program zapewnia wsparcie finansowe na poziomie do 100% kosztów kwalifikowanych, co pozwala pokryć wszystkie wydatki związane z realizacją podejmowanych przedsięwzięć. W ramach Startup Booster Poland możliwe jest otrzymanie do 400 000 zł dofinansowanie. Czyni to program szczególnie wartościowym dla startupów z branż technologicznych, które rozpoczynają swoją działalność. Środki mogą być przeznaczone np. na zakup oprogramowania, prototypowanie, testowanie czy wdrażanie produktów.

Program obejmuje szerokie spektrum wsparcia – od finansowania badań i rozwoju po realizację określonych strategii biznesowych. Co ważne, uczestniczące w nim startupy otrzymują – poza środkami finansowymi – również dostęp do sieci mentorów, ekspertów branżowych czy potencjalnych inwestorów. Nabór do programu wystartował w połowie 2024 r. i potrwa do 31 października 2026. Firmy wciąż mają więc szanse na skorzystanie z tego programu, do czego szczerze zachęcamy, ponieważ obecnie to jeden z ciekawszych instrumentów wsparcia dla startupów. Startup Booster Poland nie jest wprawdzie bezpośrednio finansowany przez Unię Europejską, ale jego fundusze mogą pochodzić z różnych źródeł, w tym z programów krajowych i lub regionalnych często wykorzystujących unijne dofinansowania.

Instrumenty wsparcia dla firm rozpoczynających działalność gospodarczą

Podobnie jak w ostatnich latach, z funduszy unijnych będą mogły skorzystać osoby, które dopiero rozpoczynają działalność gospodarczą. W takich przypadkach dostępne programy mogą okazać się szczególnie korzystne, pozwalając na zainwestowanie w niezbędne wyposażenie, w tym m.in. w narzędzia cyfrowe.

• Bezzwrotne dotacje na rozpoczęcie działalności

W rozpoczynającym się roku osoby zakładające własne firmy nadal będą mogły korzystać z finansowania w ramach bezzwrotnych dotacji umożliwiających pokrycie kosztów związanych z rozpoczęciem działalności gospodarczej. Pulę środków przeznaczonych na ten cel rozdysponują powiatowe urzędy pracy – i to właśnie one ogłaszają nabory wniosków (najczęściej na początku każdego roku kalendarzowego). Maksymalna kwota dofinansowania z PUP nie może przekroczyć 6-krotności przeciętnej pensji w gospodarce. Obecnie maksymalna dotacji wynosi ponad 48 000 zł. W wielu powiatach kwota ta może być jednak niższa (ok. 25 000 zł). Na co można przeznaczyć dofinansowanie? Przede wszystkim na urządzenia potrzebne do prowadzenia działalności, wyposażenie biura, ale też specjalistyczne oprogramowanie i inne narzędzia cyfrowe.

Osoby niepełnosprawne mogą ubiegać się o dofinansowanie w ramach środków będących w dyspozycji PFRON. W tym przypadku maksymalna kwota dofinansowania to aż 15-krotność przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce. Limit możliwej do pozyskania dotacji przekracza 120 000 zł, należy jednak mieć na uwadze, że lokalnie limity dofinansowań mogą być mniejsze.

• 150 000 dofinansowania na otwarcie firmy

Program dotacji do 150 000 zł na założenie działalności gospodarczej jest skierowany do osób planujących rozpoczęcie własnego biznesu na terenach wiejskich. Środki te, przyznawane za pośrednictwem Lokalnych Grup Działania (LGD), pochodzą z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich i są współfinansowane z funduszy Unii Europejskiej. Dofinansowanie może pokryć do 65% kosztów kwalifikowanych, co daje możliwość sfinansowania m.in. maszyn, urządzeń, lokalu czy też licencji na oprogramowanie. W uzasadnionych przypadkach objęty nim może zostać również środek transportu. Nabór do programu to świetna okazja na rozwinięcie działalności w obszarach o ograniczonym dostępie do innych źródeł wsparcia.

W przypadku instrumentów wsparcia dla firm rozpoczynających działalność gospodarczą zakres wsparcia GM System obejmuje oprogramowanie CAx/PDM/PLM, usługi oraz szkolenia.

Rozwijaj się z Funduszami Europejskimi z GM System

Nowa perspektywa Funduszy Europejskich na 2025 r. otwiera przed polskimi firmami szerokie możliwości rozwoju. Dzięki programom takim jak Ścieżka SMART, Dig.IT czy Startup Booster Poland przedsiębiorcy mogą zmodernizować swoją działalność, ale też wdrożyć innowacyjne technologie, także te cyfrowe – i w efekcie znacząco zwiększyć swoją konkurencyjność. Aby w pełni skorzystać z tych możliwości, warto już teraz rozpocząć przygotowania do aplikacji, analizując potrzeby firmy, kompletując wymaganą dokumentację czy śledząc ogłoszenia dotyczące terminów składania wniosków.

Jako GM System od lat wspieramy przedsiębiorstwa w transformacji cyfrowej i realizacji projektów rozwojowych, dostarczając oprogramowanie, wdrażając je oraz świadcząc usługi doradcze. Zastanawiasz się nad skorzystaniem ze środków unijnych w celu unowocześnienia oprogramowania swojej firmy lub wdrożenia nowych narzędzi cyfrowych? Możesz na nas liczyć. Chętnie poznamy Twój pomysł na rozwój, a następnie zaproponujemy firmę, która pomoże Ci go zrealizować, przygotowując wniosek i wspierając w procesie pozyskiwania środków. Jesteśmy do Twojej dyspozycji!

Artykuł ​Dofinansowania na rozwój i digitalizację dla polskich firm. Poznaj wybrane programy na 2025! pochodzi z serwisu GMSystem.

Właśnie dziś (12.10.2022r.) swoją światową premierę ma najnowsza generacja popularnego systemu CAD 3D/2D, jakim jest Siemens SOLID EDGE 2023.

Jako Platynowy Partner firmy SIEMENS – tradycyjnie pragniemy przedstawić najciekawsze spośród rozwiązań 3D/2D, wprowadzonych do odnowionej generacji systemu.

2. Obszary rozwoju, które dotyczą różnorodnych środowisk 3D/2D.

• Nowy interface użytkownika (UI) mający na celu wizualne i funkcjonalne dopasowanie do siebie specjalizowanych aplikacji i środowisk inżynierskich 3D/2D oferowanych przez firmę Siemens.

• Solid Edge Inspector. Rozwiązanie wspomagające analizę danych jakościowych, bazujące na zastosowanych
  w projekcie tolerancjach, zarówno wymiarów, jak też kształtu i położenia.

• Widoki modelu dostarczane w tzw. paletach – ułatwiające wygodne przechodzenie między odpowiednimi orientacjami przestrzennymi, zestawami wymiarów, adnotacji, przekrojów, etc.

• Nowa paleta stylów – bogaty zbiór sposobów wizualizacji modeli, zarówno części, jak też złożeń. Oferuje usystematyzowane kombinacje kolorów, tekstur, map wypukłości, etc.

3. Rozbudowa w środowisku modelowania części.

• Autowymiarowanie 3D. Nowa generacja umożliwia odpowiednie zwymiarowanie całości lub fragmentu modelu od wskazanych baz pomiarowych z wykorzystaniem technologii PMI.

• Rozbudowa narzędzi do tworzenia otworów o możliwość nadawania klas tolerancji oraz tolerancji jednostek. Możliwe jest również definiowanie gwintów prawo- i lewoskrętnych.

• Zdolność ‘wyciągania’ profili 2D (z poziomu lokalnych szkiców w wybranych operacjach)
  do postaci szkiców globalnych, obecnych w historii modelu i dostępnych dla dalszych działań.

• Modelowanie sekwencyjne. Umożliwia rozpoznawanie regionów (tj. obszarów 2D ograniczonych szkicami
  i krawędziami modelu) do błyskawicznego wykorzystania w kolejnych operacjach.

• Połączenie poleceń ‘Przeciągnij’ i ‘Wytnij’ (dodających/odejmujących objętość) do postaci jednego narzędzia
  o przełączalnym charakterze działania; analogicznie dla operacji obrotowych.

• Stosowanie Reguł (z edycji synchronicznej) podczas edycji sekwencyjnej, np. samoczynne wykrywanie współosiowości z innymi obszarami podczas przenoszenia wskazanego otworu.

4. Tworzenie funkcjonalnych złożeń.

• Automatyczne rozstrzelenia komponentów złożenia (jednoczesne lub w etapach wynikających ze struktury podzłożeń) bez potrzeby budowania relacji montażowych.

• Przekroje wg płaszczyzny mogą teraz oferować zróżnicowaną kolorystykę dla przeciętych lic.
  Znacząco poprawia to czytelność w tak analizowanym projekcie.

• Wzbogacenie listy operacji do wykonania z poziomu złożenia m.in. o wyciągnięcie po krzywej, rowek, sumę, itd.

• Podgląd złożenia wspomaga teraz dokonywanie pomiarów, wyświetlanie statystyk zespołu, generowanie raportów, a także orientowanie przestrzenne oraz interakcję z systemem.

• Podzłożenia mogą posiąść wiedzę dla ich natychmiastowego pozycjonowania w zespołach
  w niezbędnej liczbie wystąpień i we właściwej orientacji przestrzennej (przypisywanie relacji).

5. Dokumentacja 2D na podstawie modeli 3D

• Zautomatyzowane tworzenie widoków rysunkowych na bazie nowych widoków PMI, czytelnie wyświetlanych
  w tzw. paletach, z opcją wyrównania do wskazanych obiektów.

6. Rozwiązania dodatkowe.

• CAM Pro. Jeszcze więcej postprocesorów, rozbudowana symulacja pracy obrabiarki, udoskonalone generowanie ścieżki narzędzia dla obróbki zgrubnej, a także wycinanie drutem.

• 2D NESTING – zmodernizowane sposoby zarządzania tzw. resztkami, czyli wciąż wartościowymi pozostałościami po poprzednich zoptymalizowanych procesach wycinania.

• Technical Publications. Aranżacja analogiczna do MS PowerPoint, okno chronologii zdarzeń, import uproszczonych części/złożeń i nowe opcje eksportu geometrii (raster i wektor).

7. Translatory

• Nowe funkcjonalności migratorów dla importu całych projektów 3D/2D (części, złożeń i rysunków)
  z systemów Inventor i SolidWorks. Dotyczą one m.in. przenoszonych materiałów i otworów.

• Narzędzia CAD Direct rozszerzono o błyskawiczne wprowadzanie do projektu części i złożeń pochodzących
  z SolidWorks, z opcjami dla aktualizacji geometrii lub przerwania połączenia.

• Komponenty wewnętrze wczytane do złożenia (lub w nim utworzone od podstaw) można obecnie wyeksportować do zaawansowanego formatu .JT.

8. Podsumowanie

Nowa generacja SOLID EDGE 2023 tradycyjnie ‘podnosi poprzeczkę’ dla rozwiązań oferowanych
w swoim segmencie oprogramowania CAD 3D/2D dla branży mechanicznej.

Przedstawione tu nowe rozwiązania systemu wkrótce opiszemy jeszcze dokładniej.  Zarówno w artykułach (dostępnych na naszym blogu https://gmsystem.pl/blog oraz Social Media), jak i podczas Webinarów prowadzonych na żywo.

c.d.n…

A jeśli już teraz masz dodatkowe pytania dotyczące nowej wersji Solid Edge lub innego oprogramowania dostępnego
w naszej ofercie, zapraszamy do wypełnienia formularza kontaktowego.

Opracował:
Dr inż. Adam Budzyński

Artykuł SOLID EDGE 2023 – nowości! pochodzi z serwisu GMSystem.

W tym artykule dowiesz się, dlaczego warto zwrócić uwagę na oprogramowanie Siemens NX, jeśli jesteś…:

• …konstruktorem pracującym w biurze projektowym lub firmie produkcyjnej.

Pierwszym z powodów są olbrzymie możliwości projektowe NX CAD, które możesz wykorzystać w elastyczny, ulubiony sposób, aby w jak najkrótszym czasie sprostać zadaniu, które przed Tobą stoi. Nie bez powodu NX nazywany jest multidyscyplinarną platformą projektową. Znajdziesz tu setki funkcjonalności, które będą pomocą w wydajnym projektowaniu przeróżnych produktów, będących elementami pojazdów, urządzeń, narzędzi czy budynków. NX CAD składa się z wielu środowisk (wszystkie w jednym, spójnym interfejsie), za pomocą których wprowadzisz zmiany inżynierskie w modelach importowanych z innych programów, wygodnie stworzysz i edytujesz duże złożenia, wykonasz zaawansowane powierzchnie klasy A, zaprojektujesz przebieg wiązek przewodów, wykonasz optymalizację konstrukcji pod kątem druku 3D, sprawdzisz ergonomiczność swojego produktu i wiele, wiele innych. NX CAD wspiera konstruktorów w tworzeniu dokumentacji 2D i 3D produktu wytwarzanego za pomocą wielu różnych procesów wytwarzania, np. formowania wtryskowego, wytłaczania, obróbki ubytkowej, druku 3D, ekstruzji.

Producent oprogramowania NX – firma Siemens –   kładzie bardzo duży nacisk na wydajność pracy użytkownika, co znajduje odzwierciedlenie w intuicyjnym interfejsie.
Z pewnością docenisz bardzo duże możliwości kontroli nad geometrią – stworzysz model dokładnie taki jaki chcesz, bez konieczności szukania kompromisów. Na dodatek nie narazisz się na przypadkową utratę efektów swojej pracy, ponieważ NX jest znacznie stabilniejszy w porównaniu do konkurencyjnych narzędzi.
Podsumowując – będziesz korzystał z nowoczesnego oprogramowania z najwyższej półki.

• …programistą maszyn CNC, pracującym w firmie produkcyjnej lub narzędziowej.

Przede wszystkim ze względu na integralność oprogramowania NX w zakresie CAD i CAM. Jedno spójne środowisko pracy dla konstruktora i programisty oznacza w praktyce niższy koszt wytworzenia produktu, a dla Ciebie łatwiejszą i przyjemniejszą pracę. Wyobraź sobie sytuację, w której pracujesz nad zaplanowaniem ścieżek narzędzia, wykorzystując do tego model dostarczony przez konstruktora. Wszystko jest już niemal gotowe, operator przygotowuje narzędzia do obróbki, gdy dociera do Ciebie informacja, że model należy jeszcze zmodyfikować. Takie sytuacje zdarzają się regularnie. W oprogramowaniu NX będziesz mógł przebudować taki model samodzielnie, korzystając z Technologii Synchronicznej lub poprosić o to konstruktora. Po wykonaniu modyfikacji, jedyne co musisz zrobić, to zaktualizować swój program obróbczy – utworzone wcześniej ścieżki narzędzi przegenerują się automatycznie. Podziękujesz sobie wówczas, że wybrałeś zintegrowane oprogramowanie NX CAD/CAM, zamiast korzystać z dwóch odrębnych, rozłącznych narzędzi, w których musiałbyś ratować się eksportowaniem i importem pośrednich formatów danych, np. STEP.
Dodatkową zaletą jest w tym przypadku utrzymanie ilości i dokładności danych – jeśli korzystasz z NX CAD/CAM, wszystkie dane utworzone na początkowym etapie pliku są dostępne nawet na finalnych etapach. Nie narażasz się na zmiany w topologii modelu spowodowane eksportem i importem, dzięki czemu Twoja praca jest szybsza i bardziej wydajna.

Równie istotne są możliwości NX CAM, dzięki którym obsłużysz sterowanie podczas frezowania, toczenia, elektrodrążenia, druku 3D, pomiarów CMM czy robotów przemysłowych. Twoje programy będą pewne i bezpieczne za sprawą możliwości symulacji pracy obrabiarki. Oprogramowanie jest niezwykle innowacyjne, czego przykładem jest najnowsza wersja, w której za sprawą sztucznej inteligencji (AI) NX CAM przewiduje obróbki na podstawie dotychczasowej pracy.

• …właścicielem firmy lub kierownikiem działu konstrukcji czy produkcji.

Pierwszym powodem jest elastyczność architektury oraz licencjonowania. Na wszystkie funkcjonalności NX składa się wiele modułów, z których można zbudować konfigurację skrojoną na miarę własnych potrzeb. Dzięki temu nie poniesiesz niepotrzebnie kosztów posiadania funkcji, których nie będziesz w stanie wykorzystać, np. ze względu na określony profil swojej działalności. Twoja firma zyska w oczach kontrahentów, ponieważ zauważą, że korzystasz z narzędzi najwyższej jakości. Równocześnie Ty zyskasz spokój, ze względu na wybór narzędzia od renomowanego i sprawdzonego dostawcy – Siemens.

Nie mniej ważną kwestią jest możliwość pracy współbieżnej w NX – dzięki niej Twoi pracownicy będą mogli wykonywać swoją pracę szybciej i wydajniej. Przykładowo – dział produkcji będzie przygotowywać obróbkę modelu, gdy ten nie będzie jeszcze w stu procentach gotowy. Wpłynie to pozytywnie na czas realizacji zleceń, co przełoży się na zwiększenie konkurencyjności Twojej firmy.

Posiadanie zintegrowanego oprogramowania NX oznacza również niższe koszty utrzymania i szkoleń personelu, a jednocześnie zwiększa możliwość zastępowalności pracowników pomiędzy sobą. Dużo łatwiej wykonać coś w interfejsie, który znają, ponieważ wykorzystują go w innych środowiskach.

Bardzo ważna jest także elastyczność form licencjonowania oprogramowania Siemens NX. Możesz skorzystać z różnych wariantów licencji, bazując na:

• Licencjach przypisanych do danego komputera (node-lock) lub pływających (floating), to znaczy możliwych do pobrania na dowolny komputer.
• Licencjach na określone pakiety i moduły lub licencjach na tokeny, które uruchamiają dowolne funkcjonalności.
• Licencjach wieczystych (permanentnych) lub w formie subskrypcji, czyli ograniczonych czasowo.

Szczególnie elastyczną formą licencjonowania NX jest subskrypcja tokenów. Polega to na zakupie na określony czas (np. na czas trwania projektu) konkretnej puli tokenów, w ramach której możesz uruchomić poszczególne moduły NX. W momencie uruchomienia pobierają one określoną ilość tokenów, a gdy skończysz pracę, zostają uwolnione do dalszego wykorzystania. Jeśli posiadasz odpowiednio dużą pulę, możesz uruchomić różne moduły NX na wielu komputerach w tym samym czasie. Jednocześnie subskrypcyjny dostęp do tokenów sprawia, że koszty takiego licencjonowania ponosisz w ramach wydatków na utrzymanie (OPEX), a nie nakładów inwestycyjnych. Dodatkową, znaczącą zaletą wyboru licencjonowania subskrypcyjnego jest dostęp do najnowszej wersji oprogramowania.

Należy wspomnieć również o możliwości integracji oprogramowania NX z Teamcenter, czyli platformą do zarządzania nie tylko dokumentacją, ale również całym cyklem życia produktu. Dzięki takiej integracji całe przedsiębiorstwo może funkcjonować w oparciu o nowoczesną, cyfrową bazę danych, która zabezpiecza własność intelektualną firmy i porządkuje procesy dotyczące wielu obszarów firmy.

Jeżeli zastanawiasz się, czy Twoje obecne narzędzie to nadal dobry wybór, skontaktuj się z nami i sprawdź, jak może działać i co oferuje nowoczesne oprogramowanie CAD/CAM.

Artykuł NX CAD/CAM – u kogo się sprawdzi i dlaczego warto je wybrać? pochodzi z serwisu GMSystem.

1. Wstęp

Otoczenie człowieka można podzielić na ‘masę’, ‘energię’ oraz ‘informację’. Obecnie często akcentuje się to trzecie pojęcie i na wiele sposobów poprawia metody tworzenia, przesyłania, interpretacji i opłacalnego wykorzystywania wiarygodnych informacji. Dotyczy to również przemysłu z branży mechanicznej, gdzie dowodem na powyższe stwierdzenie jest coraz szybsze tempo wprowadzania rozwiązań PLM, w tym naturalnie narzędzi CAD 3D/2D.

Zbiór informacji, który mogą sobą reprezentować modele CAD może być znacząco większy, niż ‘tylko’ ich geometria 3D/2D. Obiekty te – również poza typowymi właściwościami plików – mogą posiadać także szereg przydatnych informacji (czyli ‘danych’) o takim charakterze, jak:

a) tekst,

b) liczba (można łączyć wartości tekstowe i liczbowe tworząc tzw. zapis ‘alfanumeryczny’),

c) wartość logiczna,

d) data.

Wykorzystując ten fakt, w modelach 3D można przechowywać dane (właściwości) dla następujących obszarów inżynierii (przykładowo):

ad a) nazwa projektu, rola komponentu w konstrukcji, grupa produktowa
i technologiczna, materiał, sposób wykonania (maszyna lub dostawca), status dokumentu, kolor opisowy, przypisanie do osób, podwykonawców, odbiorców, itd., wraz z innymi cechami, które można wyrazić ‘słownie’,

ad b) unikalny numer projektu i komponentu, właściwości fizyczne, cena, numer magazynowy, numer właściwej instrukcji produkcyjno-montażowej, kolor wyrażony w systemie RAL oraz inne właściwości natury ‘cyfrowej’,

ad c) ‘prawda’ / ‘fałsz’, co może dotyczyć dostępności magazynowej, konieczności dodatkowych zabiegów technologicznych, stanu gotowości lub akceptacji przez czynnik decyzyjny – i pozostałe ważne pojęcia, którym można przypisać status ‘TAK’ lub ‘NIE’,

ad d) dzień zakończenia fazy projektowej / wydania do produkcji, ‘deadline’ dla wykonania prototypu, termin uruchomienia produkcji w pełnej skali, czasochłonność niezbędnych czynności serwisowo-obsługowych … i inne aspekty czasu, które można wskazać w kalendarzu / na zegarku.

W branży CAD, całość ww. wartościowych i dostępnych informacji często nosi nazwę: ‘metadane’. Mogą być one dodawane do plików z geometrią 3D podczas typowego procesu projektowego.

W przypadku, gdy obiekty 3D posiadają ww. metadane, których wykorzystanie może być korzystne (zwiększy opłacalność działań inżynierskich), często mówi się, iż modele te ‘posiadają wiedzę na swój temat’ / ‘mają samoświadomość’.

Celem tego opracowania jest przedstawienie nowych rozwiązań projektowych najświeższej generacji SOLID EDGE 2022, umożliwiających opłacalne wykorzystywanie ww. wiedzy

2. Rozwiązania dotychczasowe, wskazujące potrzebę rozwoju

  2.1. Tabele zestawieniowe

Od wielu lat, systemy do konstruowania 3D/2D posiadają narzędzia do tworzenia i magazynowania ww. danych z wykorzystaniem różnorodnych tabel.

Wyzwaniem jest jednak takie wykorzystanie tak nagromadzonych danych, by nie doszło do zmniejszenia czytelności przekazu, co może prowadzić do dezinformacji.

O taką dezinformację stosunkowo łatwo, gdy niezbędne metadane (np. w projekcie frezarki DIY, rys. 1: a) widok ‘iso’, b) widok ‘z góry’) są zebrane w większych tabelach, które – jakkolwiek prezentując żądaną zawartość – wydają się często ‘przeładowane’ pod względem nagromadzenia treści (rys. 2).

Całość (!) przekazu może stać się wówczas wizualnie niezbyt czytelna, nawet podczas analizowania danych dotyczących zaledwie jednego komponentu.

Korzystanie z tabel zestawieniowych dla interpretacji tak nagromadzonych metadanych może być jeszcze mniej wygodne, gdy np. w projekcie 3D chcemy jednocześnie wyróżnić odmienne grupy wielu komponentów, różniące się od siebie pod względem określonego kryterium (jednego lub kilku).

Takim kryterium może być tekstowy opis cech produktów, np.:

• „napęd” (co przypadku tego projektu oznacza elementy napędów do zakupu, np. silniki i sprzęgła),

contra

• „prowadnica” (tzn. prowadnice liniowe wykonane własnoręcznie: wałki prowadzące oraz ich podpory).

W wyniku odpowiedniego filtrowania / sortowania ww. tabeli, zostaną tam ‘aż i tylko’ podświetlone wybrane pozycje. Przykład jest widoczny na rys. 3, gdzie wyróżniono komponenty spełniające kryterium – kategorię: „napęd”.

Można jednak zapragnąć więcej …

Dobrze byłoby teraz ‘przełożyć’ wyniki tych poszukiwań na całościowy, zróżnicowany i przy tym czytelny sposób wyświetlania dla wszystkich modeli 3D w całym projekcie!

2.2. Pokazywanie / ukrywanie komponentów

Poza tabelami – do wskazywania komponentów różniących się pod względem wybranego kryterium – można było dotąd wykorzystywać także klasyczne ‘zapytania’ (kwerendy). Odnajdą one co prawda obiekty 3D spełniające określony warunek, ale efektem będzie znowu ‘aż i tylko’ ich podświetlenie, ew. prowadzące do ‘pokazania na wyłączność’.

Przykładowo, na rys. 3 przedstawiono podświetlenie komponentów, które jako jedyne należą do kategorii „napęd”. Na rys. 5 widnieje natomiast efekt pokazania tylko obiektów o kategorii „prowadnica” (wszystkie inne zostały tu ukryte).

Także i w tym przypadku widać potrzebę dodatkowych rozwiązań informacyjnych, ponieważ obraz tak przedstawiany jest nie do końca czytelny
i w zasadzie niekompletny: podświetlenie lub wyłączne pokazanie obiektów spełniających dane kryterium nie reprezentuje całości projektu CAD.

2.3. Jakie więc rozwiązania powinien oferować nowoczesny system CAD?

Oczekuje się więc, jw., możliwości wyraźnego rozróżnienia wszystkich  rozpatrywanych obiektów 3D (różniących się ww. właściwościami) w sposób umożliwiający ich szybkie zlokalizowanie w całym projekcie.

3. Postęp w komunikacji człowiek – CAD 3D, dzięki SOLID EDGE 2022

Najnowsza generacja SOLID EDGE 2022 wprowadza szereg istotnych rozwiązań ułatwiających korzystne wykorzystywanie metadanych. Główną zaletą tych narzędzi jest zwiększenie szybkości, intuicyjności i zakresu działań inżyniera.

Jest to osiągalne dzięki prostocie nowych form komunikacji człowiek – CAD, gdzie wykorzystuje się gł. podstawowe zjawiska kolorystyczne.

Innymi słowy: wszystkie modele spełniające kryterium „A”, (np. profile aluminiowe o przekroju kwadratowym), gdy użytkownik o nie zapyta, zostaną teraz po prostu ‘przemalowane’ na uzgodniony kolor „1” (niezależnie od tego, jaki kolor im dotąd przypisano).

Analogicznie, wszystkie modele spełniające kryterium „B” (np. profile stalowe o przekroju kołowym – rury bezszwowe) będą w całości wyświetlane w kolorze „2”.

Dla kryterium „C” (np. łączniki gwintowe: śruby, itd.) będzie to kolor „3”, itd.

W ten czytelny sposób ww. modele odróżnią się od siebie nawzajem, lecz także od pozostałych składników projektu, które nie spełniają żadnego z tych kryterium.

Powyższe rozumowanie to tzw. ‘stosowanie reguł dla metadanych’, a zbiór narzędzi zapewniających te korzyści to „WIZUALIZACJA DYNAMICZNA”

Dzięki temu inżynierowie otrzymują m.in. zdolność błyskawicznego poznania użytkowego charakteru wszystkich komponentów w projekcie. Zostanie to osiągnięte w wyniku ‘przemalowania’ na wybrany kolor obiektów spełniających odpowiedni warunek (przykład w Tablicy 1).

Efekt został przedstawiony na rys. 6 – o ileż łatwiej można teraz zorientować się ‘kto jest kim’ w projekcie (warto porównać rys. 6 z rys. 1, 4 i 5).

Naturalnie chodzi tu o coś więcej, niż ‘pokolorowanie’ komponentów. Osiąga się tu wymierne korzyści, takie jak:

• szybkie zlokalizowanie wszystkich obiektów określonego typu (rys. 6),

i wynikające z tego

• błyskawiczne znalezienie ew. błędów popełnionych podczas przypisywania właściwości, np. nadawania rodzaju materiału (rys. 7).

Na rys. 7 przedstawiono efekt uruchomienia ‘wizualizacji dynamicznej’, podczas której wszystkie komponenty ‘zapytano’ o rodzaj materiału, z którego mają zostać wykonane – w sposób zgodny z Tablicą 2.

Warto zwrócić uwagę, że dzięki opisywanym rozwiązaniom szybko i łatwo wykrywa się istotny i kosztowny błąd.

Polega on na tym, iż do całkiem sporego elementu maszyny (prawe skrzydło korpusu – ozn. na rys. 7), który ma być wykonany ze względnie taniego materiału (sklejka), omyłkowo przypisano aluminium, czyli materiał znacząco droższy, cięższy i wymagający innych metod wytwarzania i montażu.

Gdyby taka informacja została wysłana do produkcji – wówczas koszt tego błędu, a ściśle jego naprawy, byłby spory i dalece niepożądany.

Stosując powyższe, niejako diagnostyczne, rozwiązanie – błyskawicznie poprawiono rodzaj przypisanego tu materiału, stosując nowe okna dialogowe dla właściwości komponentów (rys. 8). Po niezbędnej zmianie, wszystkie obiekty do wykonania ze sklejki (ni mniej, ni więcej) są wyświetlane w ww. kolorze zielnym, co jest stanem prawidłowym i oczekiwanym.

4. Przykład przemysłowy

Uważa się, iż system CAD jest tak dobry, jak pożyteczne jest jego wykorzystanie w praktyce. Opisywana funkcjonalność zostanie więc przedstawiona na jeszcze jednym rzeczywistym projekcie.

Tym razem będzie to modułowy system podestów obsługowych (rys. 9). Jest on przeznaczony do szybkiego tworzenia wielu stanowisk pracy personelu obsługowego, na różnych wysokościach (1,5m, 2m, itd.) z odmiennymi rozstawami między podestami (1m, 2m, …). Jest to ciekawy przykład konstrukcji wielowariantowej, do składania ‘z odpowiednich klocków’.

Można tu szybko sporządzić pożądaną wizualizację, np. dla rozróżnienia w całym projekcie komponentów wg ich charakteru technologicznego (Tablica 3). Efekt przedstawiono na rys. 10.

Tak zdefiniowany, wygenerowany i zapisany raport może być szybko zaimportowany także do innych złożeń, np. do podobnych lub innych projektów, których składniki posiadają analogiczną ‘wiedzę na swój temat’, np.:

• odmiennie skompletowany zestaw podestów obsługowych, do prac na wysokości 2m (rys. 11a), gdzie dodatkowo zwraca się uwagę na interpretację konstrukcji z punktu widzenia osoby wchodzącej na podest
  (rys. 11b),

• analogicznie jw., podest obsługowy do prac na wys. 1,5m (rys. 12a), gdzie dodano widok z punktu widzenia osoby schodzącej (rys. 12b).

5. Zakończenie, czyli dlaczego warto korzystać z oprogramowania Solid Edge 2022

SOLID EDGE 2022 okazuje się być rozwiązaniem wykraczającym poza ‘typowy’ CAD 3D, dostarczając wartościowe rozwiązania do łatwego oraz intuicyjnego rozróżniania komponentów projektu pod względem ich właściwości (metadanych).

Obiekty spełniające określone kryteria można teraz łatwo wyróżnić wizualnie, tj. wyodrębnić kolorystycznie, szybko znajdując te niezbędne.

Funkcjonalność ta jest również pomocna do znajdywania i eliminacji błędów konstrukcyjnych dotyczących niewłaściwego (czyt. kosztownego) przypisania ważnych właściwości, np. rodzaju materiału.

Reasumując, rozwiązanie to może okazać się wyjątkowo przydatne do podejmowania szybkich i właściwych decyzji, na podstawie dostępnych informacji. Stąd już krok do wygenerowania zysków, chociażby przez eliminację błędów projektowych.

Prowadzi to do wniosku o słuszności wprowadzenia SOLID EDGE 2022 do profesjonalnej i wymagającej praktyki przemysłowej.

Opracował:

dr inż. Adam Budzyński

Referencja:

W opracowaniu wykorzystano modele należące do projektów:

„Frezarka warsztatowa CNC – projekt CAD 3D/2D, wykonanie i pomiar dokładności jej pozycjonowania”.

Autor: inż. Krzysztof Motylewski.

„Projekt CAD oraz wykonanie systemu podestów i platform do obsługi naziemnej samolotów”.

Autor: inż. Kamil Mroziński

Projekty wykonano w SOLID EDGE na potrzeby realizacji prac magisterskich

Uczelnia: Wyższa Szkoła Gospodarki w Bydgoszczy.

Artykuł SOLID EDGE 2022 – Wybrane nowości systemu CAD 3D/2D pochodzi z serwisu GMSystem.

Jesteś kierownikiem projektu i zdarza się, że nie masz całkowitej pewności, czy weryfikując i zatwierdzając projekt nie pominąłeś jakiegoś istotnego szczegółu?

A może jesteś programistą lub administratorem CAD i chciałbyś poprawić jakość danych tworzonych przez konstruktorów?

Jeśli na choćby jedno z powyższych pytań odpowiedź była twierdząca, koniecznie poświęć kilka minut na przeczytanie tego artykułu, ponieważ wiemy, jak Ci pomóc.

Walidacja cyfrowego produktu to często niedoceniany i bagatelizowany element procesu przygotowania danych CAD. Tych danych tworzy się coraz więcej choćby z powodu rosnącej produktywności, współpracy z wieloma różnymi kontrahentami czy też trendu personalizacji produktów. Jeżeli jakiś błąd w modelu CAD nie zostanie wykryty na etapie projektowania, może się on przenieść na etap produkcji, co będzie miało wpływ na jakość gotowego produktu lub nawet terminowość jego dostawy.

NX CAD posiada narzędzia HD3D, które służą m.in. do szybkiego wyszukiwania błędów na podstawie zestawów testów kontrolnych oraz do raportowania różnych wyników w formie wizualnej – bezpośrednio na modelu 3D.

Raportowanie wizualne w NX CAD

Jeśli chcesz przeprowadzić analizę produktu, a następnie w przejrzysty sposób przedstawić informacje o modelach 3D, raportowanie wizualne jest właśnie dla Ciebie. Jest to zestaw narzędzi, który pomaga zrozumieć różne zagadnienia poprzez interaktywne wyświetlenie wyników analiz bezpośrednio na modelach. Wyniki są przedstawiane za pomocą kolorów i znaczników przypinanych do konkretnych obiektów (Rys.1).

Rys. 1 Przykładowy raport wizualny zawierający kolory i znaczniki – wyświetlenie typów ścianek tworzących model

Dostępnych jest kilkadziesiąt wbudowanych raportów, które można dostosować do własnych potrzeb, np. poprzez określenie jakiejś konkretnej weryfikowanej wartości, zakresu badania czy sposobu wyświetlania wyników. Przykładowe raporty pozwalają na:

• sprawdzenie, które ścianki zostały utworzone po określonej dacie (Rys.2),
• wyszukanie wszystkich obiektów powierzchniowych w pliku,
• oznaczenie komponentów o ciężarze większym niż określony,
• sprawdzenie, które komponenty zostały dodane do złożenia po określonej dacie,
• oznaczenie komponentów, które są członkami rodziny części.

Rys. 2 Wskazanie ścianek utworzonych po określonej dacie

Możliwe jest także stworzenie swoich własnych raportów, które w łatwy sposób mogą być później wykorzystane w dowolnym modelu części czy złożenia. Raporty wizualne mogą być zapisane także do formy HTML, co pozwala je łatwo współdzielić z innymi osobami.

Testy jakości NX Check-Mate

Do dyspozycji użytkownika NX CAD dostępna jest cała kolekcja testów kontrolnych, które pozwalają na:

• Upewnienie się, że model części, złożenia lub rysunku jest zgodny ze standardami firmy,
• Stosowanie najlepszych praktyk w swojej pracy,
• Zapewnienie odpowiednich standardów projektowych swoim plikom.

Domyślna kolekcja testów zawiera 20 kategorii (Rys.3) podzielonych na różne obszary NX – wyróżnić można aplikacje (Modelowanie, Dokumentacja, Złożenia, Blachy itp.) oraz zagadnienia pokrewne takie jak np. nazwy i struktura plików, wymagania czy informacje dodatkowe. Testy domyślne można modyfikować (w większości z nich można wprowadzić własne wartości czy nastawy) i dostosować sposób wyświetlania wyników. Środowisko Check-Mate zapewnia również możliwość tworzenia własnych testów kontrolnych dostosowanych do potrzeb i kryteriów danej organizacji. Wymaga to znajomości technologii Knowledge Fusion lub znajomości języka NX Open (C++, C#, Python, VB, Java).

Rys. 3 Kilkaset testów kontrolnych zostało podzielonych na 20 kategorii.

Do dyspozycji użytkowników w NX CAD znajduje się kolekcja zawierająca ponad 300 wbudowanych testów kontrolnych. Na dodatek są dobrze opisane w plikach pomocy (te są utworzone lokalnie w plikach .html w lokalizacji X:\\…\Główny folder instalacyjny NX\DESIGN_TOOLS\checkmate\localization). Na ich podstawie użytkownik może zorientować się w specyfice działania każdego z nich, a także jakie są warunki uzyskania każdego z wyników testu. Testy można wykonywać masowo – np. dla wielu plików jednocześnie (złożenie z podzłożeniami i komponentami składowymi) i za pomocą wielu checkerów na raz. Wówczas wyniki prezentowane są zbiorczo w jednej przejrzystej tabeli, z możliwością bardzo dokładnego ich filtrowania i przeglądania (Rys.4).

Rys. 4 Testy kontrolne mogą dotyczyć różnych zagadnień i być przeprowadzane masowo dla całych złożeń czy nawet plików w określonych folderach

Wyniki analizy mogą być także prezentowane bezpośrednio na modelu 3D (Rys. 5 ). Użytkownik od razu dowiaduje się, które obiekty powodują problem, co ułatwia ich rozwiązanie. Wyniki analizy zostają cały czas aktywne do momentu wyłączenia środowiska NX HD3D. Jednocześnie w szybki sposób można badanie powtórzyć, np. po modyfikacji geometrii, aby upewnić się, że problem już nie występuje.

Rys. 5 Wyniki kontroli mogą być także naniesione bezpośrednio na model 3D, co zwiększa komfort pracy i pozwala na szybsze naprawienie problemów

Za pomocą testów kontrolnych NX CAD możesz poznać wiele użytecznych informacji o swoich plikach, na przykład:

• czy wszystkie cechy (operacje utworzone w częściach) dają się poprawnie zaktualizować, a więc czy są wykonane poprawnie,
• jaka jest ilość komponentów w złożeniu z dokładnym położeniem (ścieżką dostępu) każdego z nich,
• czy istnieją cechy pozycjonowane do krawędzi zaokrągleń lub faz, co może się skończyć niepoprawnym zachowaniem modelu, jeśli na skutek zmiany wartości te krawędzie się przesuną (o ile nie była to świadoma intencja modelowania),
• czy wszystkie obiekty powierzchniowe mogą zostać pogrubione lub odsunięte na zadaną wartość, a więc czy są odpowiedniej jakości,
• czy na wczesnym etapie historii modelu nie istnieje cecha zaokrąglenia lub fazy, która może być utrudnieniem na kolejnych etapach modelowania (takie operacje powinny być wykonywane w miarę możliwości w końcowych operacjach, jako elementy wykańczające),
• czy są obiekty bryłowe bez nadanej gęstości, a więc bez przypisanego materiału,
• czy istnieją zablokowane cechy w historii modeli, które mogą wprowadzać niejednoznaczność przy edycji.

Jeśli wykonujesz dokumentację złożeniową i wykonawczą jakiegoś produktu, na pewno chciałbyś mieć pewność, że niczego nie pominąłeś i ze spokojną głową możesz przesłać ją do zatwierdzenia. Jeśli korzystasz z NX CAD, możesz do tego stworzyć odpowiedni zestaw testów (Rys.6), które podpowiedzą Ci:

• czy tolerancje wymiarów zawierają się w odpowiednich zakresach; nieodpowiednie tolerancje wpływają na trudność wykonania lub jakość produktu,
• czy warstwy zawierają obiekty prawidłowego typu; standardy firmowe często dotyczą uporządkowania obiektów na warstwach,
• czy masy komponentów i złożenia są aktualne; są to istotne dane również dla magazynu i logistyki,
• czy rysunki są aktualne; ich nieaktualność może skutkować błędami w produkcji,
• czy została wykonana analiza kolizji w złożeniu upewnisz się, czy nie wystąpią problemy przy montażu,
• czy modele 3D są zapisane w odpowiednich widokach; standardy firmowe często mówią, w jakich rodzajów widokach i orientacji należy zapisać modele,
• czy istnieją wymiary z tekstem ręcznym; nie wynikają one z rzeczywistego wymiaru pobieranego z modelu 3D, ale są wpisane ręcznie na rysunku, co może doprowadzić do błędu produkcji,
• czy cechy zapisane w historii modeli posiadają jakieś komunikaty ostrzegawcze; brak komunikatu oznacza, że cecha została utworzona bez błędów co zwykle oznacza, że geometria jest poprawna (ale nie musi, jeśli np. źle użyliśmy danej cechy),
• czy łącza WAVE mają odpowiednie statusy; nieaktualne, uszkodzone łącza pomiędzy geometrią lub wyrażeniami mogą powodować błędy w modelach,
• czy pisownia w adnotacjach i atrybutach jest odpowiednia; wyszukuje w nich np. wyrazy zawierające cyfry, pisane wielkimi literami czy niepokrywające się ze słownikiem MS Word.

Rys. 6 Wszystkie testy są dobrze opisane w dokumentacji, a większość z nich może być dostosowana do potrzeb użytkownika (przyciski po prawej stronie)

Korzyści płynące ze środowiska NX HD3D

Bez wątpienia środowisko do wykonywania analiz wizualnych i testów kontrolnych w NX CAD jest bardzo bogate w możliwości. Zawiera potężną bazę wbudowanych, predefiniowanych zapytań, które mogą być w dalszym stopniu konfigurowane do potrzeb. Możliwe jest również tworzenie własnych zapytań. Korzystanie z tego środowiska pozwala na:

• Redukcję kosztów pracy i produkcji poprzez zmniejszenie ilości zmian inżynierskich czy konieczności powtórnej produkcji elementów wykonanych niepoprawnie w wyniku pomyłki konstruktora,
• Zwiększenie szansy na przestrzeganie standardów firmowych,
• Identyfikację niezgodności plików ze standardami firmowymi,
• Zachowanie spokoju umysłu konstruktorów, ze względu na ostrzeganie o problemach nawet w dużych złożeniach.

Mimo, że spędziłem nad tym artykułem kilka ładnych godzin, nie sposób opisać w nim wszystkich funkcjonalności, dlatego zapraszam do kontaktu, jeżeli dotrwałeś do tego miejsca i jesteś zainteresowany dodatkowymi informacjami.

Opracował: Jakub Kręcisz

Artykuł Raportowanie wizualne i testy kontrolne w NX CAD pochodzi z serwisu GMSystem.

1. Wstęp

Z przyjemnością przedstawiamy kolejną porcję informacji dotyczących nowo-czesnych rozwiązań CAD wprowadzonych do najświeższej generacji systemu SOLID EDGE 2022. Tym razem, tematyka opracowania dotyczy budowania funkcjonalnych złożeń 3D.

2. Szybki podgląd dużych złożeń: sprawdź ‘co tam jest’ zanim je otworzysz, i dopiero potem otwórz – będzie szybciej

SOLID EDGE od dłuższego czasu znajduje się w czołówce rozwiązań CAD ‘średniego kalibru’ (ang. mainstream / mid-range), dostarczając coraz więcej skutecznych narzędzi do przyspieszenia otwierania dużych złożeń 3D. Zaprezentowana niedawno generacja SOLID EDGE 2022 ‘podnosi poprzeczkę jeszcze wyżej’, wykraczając poza tradycyjne skracanie czasu wczytywania kompletnych projektów (tj. plików zespołów .ASM). Najnowszy SOLID EDGE, zanim tradycyjnie otworzy (tj. wczyta) duże złożenie, może zaprezentować je użytkownikowi w trybie tzw. ‘podglądu’. Uwagę zwracają wówczas następujące fakty:

• czas przygotowania ‘podglądu’ złożenia jest niewspółmiernie krótszy od typowego wczytania tego projektu,
• interface użytkownika w trybie ‘podglądu’ tworzy spójną całość z interfacem standardowego środowiska złożenia (rys. 1a) – wygląda podobnie, jak w przypadku przeglądarki 3D dla zespołów, którą m.in. staje się SOLID EDGE w swej bezpłatnej wersji Free2D (2D Drafting), więc działania tu prowadzone stają się intuicyjne,
• tryb ‘podglądu’ umożliwia pełne zapoznanie się z zawartością i strukturą złożenia, z głównym akcentem na stosowanie konfiguracji wyświetlania (rys. 1b), a także manualne zarządzanie wyświetlaniem / ukrywaniem poszczególnych komponentów (podzespołów oraz indywidualnych części),
• można więc z tego poziomu szybko sprawdzić, czy analizowany zespół jest istotnie tym, który interesuje projektanta, bez potrzeby czekania na jego tradycyjne otwarcie; jeśli tak jest, wówczas można pokazać / ukryć wyłącznie niezbędne komponenty (np. dzięki konfiguracjom) i skierować złożenie do wczytania wg domyślnych lub własnych nastaw (rys. 1c),
• projekt, który ‘w podglądzie’ zostanie wyświetlony w konkretnym stanie pokaż / ukryj (np. konfiguracja „napędy” w modelu 3D frezarki) – zostanie analogicznie otwarty w pełnym środowisku złożenia (rys. 2),
• przygotowanie złożenia do otwierania w trybie ‘podglądu’ (domyślne dla SOLID EDGE 2022, będąc funkcjonalnością opcjonalną) oznacza rozbudowę informacji przechowywanych w pliku .ASM, lecz korzyści z tego wynikające z nawiązką to rekompensują,
• uzyskiwana tutaj redukcja czasu otwierania całych złożeń jest na poziomie wręcz przełomowym, a korzyści te są tym większe, im większa jest liczność komponentów projektu (zarówno ‘unikalnych’, jak i wszystkich łącznie),
• szczegóły ww. przyspieszenia pracy projektantów przedstawiono na rys. 3, gdzie umieszczono uśrednione dane z wybranych pomiarów na różnych komputerach; w przypadku większego z omawianych tu złożeń, czas FINALNEGO otwarcia (tzn. już w pełnym środowisku złożenia i w wymaganej konfiguracji wyświetlania) z zastosowaniem trybu ‘podglądu’ zmniejszył się (w porównaniu z tradycyjnym wczytywaniem) o ok. 70% (słownie: siedemdziesiąt procent); biorąc pod uwagę także inne projekty, uśrednione wyniki dokonanych pomiarów wynosiły około 50%, co oznacza, że zadania wczytania projektu zrealizowano teraz ok. 2x szybciej (sł. dwukrotnie).

Rys. 01. Solid Edge 2022  – tryb podglądu podczas otwierania złożenia

Rys. 02. Solid Edge 2022  – tryb podglądu, konfiguracje dla otwierania złożenia

Rys. 03. Solid Edge 2022 – tryb podglądu złożeń, przyspieszenie otwierania projektów

3. Podział procesu wczytywania złożeń na etapy (z możliwością jego ukończenia na dowolnym z nich)

SOLID EDGE 2022 wyraźnie przedstawia konstruktorom poszczególne etapy swojej pracy podczas otwierania złożeń. Ma to szczególne znaczenie zwłaszcza w przypadku dużych zespołów (np. kilka tysięcy wszystkich komponentów / i więcej) oraz w warunkach pracy sieciowej.

Są to następujące po osobie etapy (rys. 4):

• wczytywanie komponentów złożenia do systemu (rys. 4a),
• aktualizacja ich geometrii, w przypadku ew. zmian w projekcie (rys. 4b),
• wizualizacja / wyświetlenie składników zespołu (rys. 4c).

Rys. 04. Solid Edge 2022 – podział procesu otwierania złożenia na etapy

Jak wspomniano, informacje te są ważne zwłaszcza dla dużych projektów. Dzięki temu można łatwo sprawdzić, czy (np. podczas rozbudowanych zadań wczytywania projektów ‘po sieci’) zadanie to nie zostało zawieszone przez program / system operacyjny, czy nie pojawił się ‘zator sieciowy’, itd. (czyli, czy zadanie to jest w ogóle realizowane). Fakt, że pojawiają się tu także informacje dotyczące konkretnego etapu realizacji tego zadania jest dodatkową korzyścią.

Jeśli proces otwierania złożenia staje się czasochłonny / trwa zbyt długo (z powyższych lub innych przyczyn), konstruktor może to zadanie przerwać w dowolnej chwili. Wówczas SOLID EDGE 2022 otworzy to złożenie  z tyloma komponentami (i w takim stanie), ile można było wczytać do chwili przerwania ww. procesu.

Uprzednio, długotrwałe zadania wczytywania dużych złożeń (tj. sytuacje, gdy – czasem niesłusznie – założono, że proces ten uległ zawieszeniu) kończono w dość radykalny sposób, czyli w stylu ‘Menedżer zadań / … / Zakończ zadanie’. Bywało, że niepotrzebnie, a i tak prowadziło to do ponownego rozpoczęcia prowadzonych czynności.

Użytkownik SOLID EDGE 2022 ma więc pełen obraz przebiegu procesu otwierania dużych projektów – z opcją jego przerwania na wybranym etapie i z możliwością skorzystania z tych zasobów złożenia, które do danej chwili zostały przygotowane (jak na rys. 5, gdzie przedstawiono duży projekt zestawu urządzeń elektrycznych).

Rys. 05. Solid Edge 2022 – wczytanie fragmentu złożenia po celowym przerwaniu jego otwierania

4. Blokowanie występowania komponentów złożenia

SOLID EDGE przez większość swoich dotychczasowych generacji (naturalnie wraz z obecną) umożliwia tzw. blokowanie operacji w modelach części, czyli zarządzanie faktem ich wykonania („JEST” vs. „BRAK”). Przykładem może być sterowanie obecnością wybranych otworów, faz, zaokrągleń itd., realizowane m.in.:

• w sposób manualny (przez doraźne wskazanie projektanta w ‘drzewie modelu części’, rys. 6),
• poprzez tzw. zmienną blokowania umieszczoną w ‘tabeli zmiennych’, umożli-wiającą logiczne połączenie wybranych zdarzeń (szczególnie cenne w trybie warunkowym np. jeżeli X, wówczas Y / jeśli nie X, wówczas Z, itd.),
• przez połączenie ww. zmiennej blokowania z ‘pulpitem sterowniczym’ w bazie danych, np. pliku MS EXCEL, prowadzące wręcz do zautomatyzowania tworzenia i zmiany postaci konstrukcyjnej wyrobu (rys. 7).

Rys. 06. Solid Edge 2022 – blokowanie operacji w pliku części

Rys. 07. Solid Edge 2022 – blokowanie operacji w pliku części, wsparcie MS EXCEL XLSX

SOLID EDGE 2022, na prośbę wielu użytkowników, umożliwia teraz analogiczne blokowanie składników złożeń (wyrażenie logiczne „JEST” vs. „BRAK”), i co ważne:

• funkcjonalność ta może być stosowana dla różnorodnych komponentów zespołów, czyli zarówno w przypadku podzłożeń, jak i poszczególnych indywidualnych części (rys. 8, 9, 10),
• jeżeli komponent ‘A’ występuje wielokrotnie (posiada ‘N’ wystąpień), wówczas zablokowanie wybranego / wybranych z nich nie wpływa na obecność jego pozostałych wystąpień (może, ale nie musi); są to zdarzenia niezależne, więc zablokowanie wskazanych modeli łożysk liniowych (z właściwymi śrubami) w sprecyzowanych lokalizacjach projektu wrzeciona frezarki – nie wpływa na obecność pozostałych łożysk (i śrub) tego samego typu (rys. 8),
• sposób postępowania oraz symbolika w ‘drzewie złożenia’ są tu analogiczne, jak w przypadku ww. modelowania części (rys. 9, warto porównać z rys. 6),

Rys. 08. Solid Edge 2022 – blokowanie komponentów złożeń

Rys. 09. Solid Edge 2022 – blokowanie komponentów złożeń, drzewo Pathfinder projektu

• stosowanie zmiennych blokowania (i wyrażeń przyczynowo-skutkowych) znacznie rozszerza nowe możliwości projektanta; przykładowo, zablokowanie obecności narzędzia skrawającego w projekcie wrzeciona frezarki – może automatycznie blokować obecność wszystkich komponentów mocujących to narzędzie do płyty (korpusy i śruby); dodatkowo, zablokowanie nakrętki śruby tocznej napędu – może teraz skutkować samoczynnym i oczekiwanym za-blokowaniem jej uchwytu wraz z właściwymi łącznikami gwintowymi (rys. 10),

Rys. 10. Solid Edge 2022 – blokowanie komponentów złożeń, zależności

• spostrzeżenie, iż zastosowanie tu ‘pulpitów sterowniczych’ (np. z poziomu bazy danych EXCEL .XLSX) umożliwia zwiększenie automatyzacji w projekcie do niespotykanego dotąd w SOLID EDGE poziomu – jest trafne i opłacalne,
• przykładowo, na rys. 11 przedstawiono projekt, gdzie konstruktor z poziomu pliku .XLSX steruje m.in. następującymi cechami złożenia:
  • liczba i lokalizacja łożysk liniowych (+ niezbędne elementy montażowe):
    „wszystkie 4” / „tylko 2 prawe” / „tylko 2 lewe” / „BRAK”, (zmieniono z „wszystkie 4” na „tylko 2 prawe”
  • obecność nakrętki tocznej napędu (+ elem. montażowe): „JEST” / „BRAK”, (pozostawiono w stanie wyjściowym „JEST”)
  • obecność narzędzia skrawającego (+ elem. montażowe): „JEST” / „BRAK”, (zmieniono z „JEST” na „BRAK”).

Rys. 11. Solid Edge 2022 – blokowanie komponentów złożeń, wsparcie MS EXCEL XLSX

5. Automatyzacja wstawiania komponentów we właściwych miejscach

Nowa generacja SOLID EDGE 2022 umożliwia przypisanie kompletnych (!) zestawów relacji (rodzaje i wartości) do modeli części, dla dalece posuniętego zautomatyzowania ich wstawiania do złożeń.

Przykładowo, z poziomu pliku .PAR, model łożyska liniowego może zostać ‘nauczony’, by – podczas jego montażu w złożeniu – ‘proponował’ swój szybki montaż z JEDNOCZESNYM wykorzystaniem takich relacji, jak:

• przyleganie (lico ‘górne’ z odstępem 0 mm),
• współosiowość nr 1 (wybrany otwór ‘pod śrubę’),
• współosiowość nr 2 (otwór leżący ‘po przekątnej’ względem powyższego).

Powyższy zbiór relacji zostaje tu nazwany w sposób dlań charakterystyczny, np. „łożysko liniowe” (rys. 12).

Rys. 12. Solid Edge 2022 – przypisz zapamiętane relacje – łożysko liniowe

Następnie, z myślą o radykalnym przyspieszeniu montażu ww. łożyska (w odpowiedniej liczbie egzemplarzy) np. z płytą wrzeciona, ów model płyty także należy ‘nauczyć’ analogicznych relacji (we właściwych miejscach i z identyczną nazwą – rys. 13).

Uwagę zwraca tu fakt, iż model płyty, poza ww. zestawem relacji „łożysko liniowe” został także ‘nauczony’ takich zestawów, jak m.in. „śruba M5”, „nakrętka toczna”, „montaż korpusu”, itd. Oznacza to, iż model płyty – poprzez swoje ‘wyedukowanie’ – został przygotowany do błyskawicznego połączenia z nim wielu różnych komponentów złożenia, także w przypadku konieczności ich wielokrotnego wstawienia, np. 4. łożysk liniowych, 20. śrub M5, itd.

Rys. 13. Solid Edge 2022 – przypisz zapamiętane relacje – płyta wrzeciona

Po wstawieniu modelu łożyska do złożenia zawierającego model płyty, komponenty te ‘zauważają’, że oba zostały ‘nauczone’ tego samego zestawu relacji (o ww. nazwie „łożysko liniowe”) w co najmniej jednej lokalizacji. Konstruktor może wówczas podjąć m.in. następujące działania:

• wskazać na płycie konkretną lokalizację (ew. kilka wybranych lokalizacji), gdzie łożysko ma zostać ‘zamontowane’ z użyciem ww. relacji (rys. 14), co nastąpi błyskawicznie i w tylko jednym kroku (po jednym ‘kliknięciu’, zaledwie po wybraniu danego miejsca),

Rys. 14. Solid Edge 2022 – przypisz zapamiętane relacje – wybrana lokalizacja, lokalizacje

• można też zadeklarować, iż łożysko ma zostać umieszczone we WSZYSTKICH ‘gotowych’ na to lokalizacjach na płycie (rys. 15), co również zajdzie bardzo szybko i po zaledwie jednym ‘kliknięciu’.

Warto zwrócić uwagę, że modele części zostały przedstawione (rys. 12 oraz 13) w widoku ‘od górnej strony’, natomiast te same modele umieszczone już w środowisku złożenia (rys. 14 oraz 15) zostały uwidocznione (dla zwiększenia czytelności procesu) ‘od dolnej strony płyty’, tj. od strony, po której odbywał się montaż łożysk.

Rys. 15. Solid Edge 2022 – przypisz zapamiętane relacje – wszystkie lokalizacje

Może nasunąć się przemyślenie, iż metoda ta jest podobna do znanego polecenia ‘Zapamiętaj relacje’. Na podobieństwie jednak rzecz się kończy, ponieważ polecenie to wymagało odrębnego wskazywania miejsca wykonania każdej z zapamiętanych relacji (z powtórzeniem tych czynności dla ewentualnie nowych wystąpień montowanego komponentu). Tymczasem opisywana tu nowa funkcjonalność SOLID EDGE 2022 umożliwia utworzenie WSZYSTKICH zapamiętanych relacji we WSZYSTKICH niezbędnych miejscach, zaledwie jednym kliknięciem. Jest to wręcz ‘CADowski mat w jednym posunięciu’.

Analogicznie – ‘nauczymy’ model śruby M5 jak ma być wstawiany do projektu (np. zestawem 3 relacji o nazwie „śruba M5”, rys. 16a). Inne modele (w tym nakrętkę toczną napędu) ‘nauczymy’ tego samego zestawu relacji, z myślą o szybkim łączeniu z tą śrubą montażową (ew. wieloma jej wystąpieniami, rys. 16b). Efektem tej ‘nauki’ będzie wręcz sekundowy montaż do nakrętki tocznej WSZYSTKICH niezbędnych śrub z wykorzystaniem WSZYSTKICH tak ‘nauczonych’ relacji (rys. 16c).

Rys. 16. Solid Edge 2022 – przypisz zapamiętane relacje – komplet nakrętki tocznej ze śrubami

Idąc dalej, można szybko stworzyć całą bibliotekę stosowanych przez siebie komponentów, odpowiednio ‘nauczonych’ wzajemnego montażu, np.:

• korpus narzędzia skrawającego ‘wie’ jak ma być zmontowany z płytą wrzeciona, a płyta ‘wie’ to samo względem korpusu efektem jest błyskawiczny montaż tych komponentów we właściwych miejscach i licznościach (rys. 17),
• narzędzie skrawające ‘wie’ jak ma być zmontowane względem swego korpusu, a ów korpus ‘wie’ to samo względem narzędzia – efekt jest błyskawiczny, jak wyżej (rys. 18), przy okazji warto zwrócić uwagę, że ów korpus ‘dużo wie’ o swoim montażu z różnymi właściwymi komponentami,

Wniosek -> czas montażu całego opisywanego złożenia (40 składników), z wykorzystaniem tak ‘nauczonych’ komponentów można obecnie liczyć w sekundach (kilkanaście sekund, w porównaniu do kilku minut bez tych rozwiązań, rys. 19), a korzyści te można także przenieść do innych projektów.

Rys. 17. Solid Edge 2022 – przypisz zapamiętane relacje – korpus i płyta

Rys. 18. Solid Edge 2022 – przypisz zapamiętane relacje – narzędzie i korpus

Rys. 19. Solid Edge 2022 – przypisz zapamiętane relacje – radykalne przyspieszenie

To nie wszystko.

Opisywana nowa funkcjonalność umożliwia także zarządzanie biegunowością położenia. Przykładem może być wybieranie strony, po której ma nastąpić montaż wstawianego komponentu – czy będzie on umieszczony powyżej obiektu docelowego, czy też poniżej.

Zilustrować to można przez montaż modułowych obiektów powtarzalnych, do których należą przecież klocki (z oferty popularnego producenta i nie tylko). Model klocka (tutaj 2×2) można doposażyć w odpowiedni zestaw relacji i to w dwóch wariantach, gdzie każdy z nich umożliwi jego błyskawiczny montaż (odpowiednio) powyżej (rys. 20a) lub poniżej klocka już obecnego w zespole (rys. 20b).

Efekt budowania tego zespołu (rys. 21) jest równie szybki, łatwy do uzyskania i wielowariantowy, jak w przypadku ‘fizycznego’ montażu klocków tego typu Warto zwrócić uwagę, że widnieje tu też klocek 4×2, w przypadku którego zbiór możliwych położeń ‘montażowych’ jest znacząco większy, niż w przypadku klocka 2×2.

Rys. 20. Solid Edge 2022 – przypisz zapamiętane relacje – biegunowość montażu

Rys. 21. Solid Edge 2022 – przypisz zapamiętane relacje – biegunowość montażu – klocki

6. Tworzenie własnych ‘komponentów wewnętrznych’

SOLID EDGE wprowadził niedawno technologię tzw. komponentów wewnętrznych, dzięki którym można zaimportować całe złożenia (np. wczytywane z plików .STEP) wyłącznie do pliku złożenia .ASM, bez potrzeby tworzenia na dysku odrębnych komponentów (.PAR, .ASM, itd.). Szerzej opisano to rozwiązanie w jednym z poprzednich artykułów ( TUTAJ, pkt. 4 ), gdzie dodatkowo wykazano, że umożliwia ono istotne skrócenie procesu importu dokumentacji 3D, w zasadzie bez straty funkcjonalności, z możliwością późniejszej przemiany ww. komponentów wewnętrznych w tradycyjne (m.in. zapisywane jako odrębne pliki).

Najnowszy SOLID EDGE 2022 ‘poszedł za ciosem’ i także w tym obszarze rozszerzył dostarczaną funkcjonalność.

Konstruktorzy mogą teraz samodzielnie tworzyć i edytować nowe komponenty wewnętrzne (rys. 22), na zasadach analogicznych do tworzenia nowych zwykłych obiektów w kontekście złożenia (rys. 23).

Obiekty takie (wciąż pozostając zapisane wyłącznie ‘wewnątrz’ pliku .ASM) mogą być montowane w zespole z wykorzystaniem relacji montażowych oraz kopiowane do różnych miejsc tego projektu. Dzięki temu skutecznie służyć mogą np. do koncepcyjnego modelowania złożenia z niezbędną weryfikacją stopni swobody (analiza głównych zagadnień ruchu – rys. 24, warto porównać z rys. 22) i do wielu innych zadań.

Rys. 22. Solid Edge 2022 – tworzenie i edycja komponentów wewnętrznych – złożenie

Rys. 23. Solid Edge 2022 – tworzenie i edycja komponentów wewnętrznych – część

Rys. 24. Solid Edge 2022 – tworzenie i edycja komponentów wewnętrznych – złożenie, ruch

7. Importowanie chmury punktów do złożenia

Nowy SOLID EDGE pozwala na importowanie chmur punktów, np. wykonanych w ramach skanowania 3D oryginalnego wyrobu, który należy odtworzyć (rys. 25) lub skanowania otoczenia, w którym projektowany wyrób ma się docelowo znaleźć.

Geometrię tzw. referencyjnej chmury punktów można też skierować do pomiarów umożliwiających określenie położenia poszczególnych punktów, odległości miedzy nimi, itd. To pozwala na dobry ‘look & feel’ zeskanowanego obiektu.

Rys. 25. Solid Edge 2022 – referencyjna chmura punktów – skan w złożeniu

Na bazie tak wprowadzonego mierzalnego ‘skanu’, można już łatwo zrealizować swój projekt, czego przykładem jest model stołu mający możliwie wiernie odtwarzać ‘zeskanowany’ oryginał (rys. 26, do porównania z rys. 25). To kolejne rozwiązania, które SOLID EDGE dostarcza dla branży inżynierii odwrotnej.

Rys. 26. Solid Edge 2022 – referencyjna chmura punktów – projekt na bazie skanu

8. Naklejki wprowadzane z poziomu złożenia

W finalnym punkcie opracowania – warto nadmienić, że SOLID EDGE 2022 rozszerza wprowadzone przez swą poprzednią generację możliwości tworzenia ‘naklejek’, tj. rastrowych obrazów nanoszonych na niepłaskich licach modeli (nanoszone w 3D, przenoszone także do dokumentacji 2D).

Dotąd wprowadzało się je z poziomu pliku części – obecnie można je dodawać także z poziomu złożenia (rys. 27).

Rys. 27. Solid Edge 2022 – naklejka nadawana z poziomu złożenia

9. Zakończenie

Niniejszy artykuł należy – w opinii autora – do opracowań zawierających wiele istotnych informacji, wartościowych dla użytkowników SOLID EDGE, chcących rozwijać swoje umiejętności i możliwości budowania złożeń 3D. Taki był cel.

Tytułem podsumowania, warto sięgnąć jednak po najbardziej mierzalne z opisanych tu korzyści, tj. takie, gdzie ich uruchomienie można było ‘przełożyć’ na zmierzone efekty, łatwe wręcz do wyceny – a to jeden z ważniejszych aspektów pracy inżyniera.

Warto wręcz wrócić i raz jeszcze zaakcentować treści przedstawione na rys. 3 oraz rys. 19, gdzie podano konkretne liczby: w przedstawionych przypadkach SOLID EDGE 2022 przyspiesza proces otwierania dużego złożenia o 70%, a montaż 40 komponentów zespołu skraca z kilku minut do kilkunastu sekund.

Dlatego też zachęcamy do korzystania z generacji SOLID EDGE 2022.

Opłaca się.

… c.d.n.

Opracował: dr inż. Adam Budzyński

Referencja:

W opracowaniu wykorzystano modele należące do projektu (m.in. rys. 1) „Frezarka warsztatowa CNC – projekt CAD 3D/2D, wykonanie i pomiar dokładności jej pozycjonowania”.
Projekt wykonano w SOLID EDGE na potrzeby pracy magisterskiej,
Autor: inż. Krzysztof Motylewski.
Uczelnia: Wyższa Szkoła Gospodarki w Bydgoszczy.

Artykuł Wybrane nowości systemu CAD 3D/2D SOLID EDGE 2022 pochodzi z serwisu GMSystem.

Wstęp – co przynosi Solid Edge 2022

Data 6.10.2021. jest szczególnie ważna dla użytkowników popularnego rozwiązania CAD 3D/2D, jakim jest Solid Edge. W tym bowiem dniu swoją światową premierę ma najnowsza generacja tego systemu – Solid Edge 2022.
Według producenta programu – firmy SIEMENS – coroczne premiery jego kolejnych generacji będą od tej chwili miały miejsce właśnie w październiku.
Analizując liczbę i zaawansowanie nowości 3D/2D wprowadzanych do kolejnych wersji tego uznanego rozwiązania CAD – można stwierdzić, że najnowsza generacja Solid Edge 2022 kontynuuje dobry trend, tzn. pakiet przedstawionych tu nowości jest jeszcze bogatszy, niż w wersji poprzedniej. Poza tym, sporo z nich dodano na bezpośrednie życzenie użytkowników.
Publikacja ta (udostępniona dokładnie dzień po światowej premierze systemu) rozpoczyna serię kolejnych artykułów GM SYSTEM, omawiających najciekawsze narzędzia dodane do Solid Edge 2022.
Pierwszy z nich jest poświęcony nowym możliwościom projektowania złożonych kształtów z zastosowaniem powierzchni swobodnych i krzywych parametrycznych.

Modelowanie podziału (ang. subdivision modeling) – nowe sposoby estetycznego łączenia istniejących kształtów

Solid Edge dysponuje od pewnego czasu zestawem potężnych narzędzi do tworzenia i edycji zaawansowanej geometrii powierzchniowo-bryłowej.
Narzędzia te (tworzące pakiet o nazwie „modelowanie podziału”, ang. subdivision modeling) umożliwiają uzyskanie obiektu o pożądanej geometrii (rys. 1b), dzięki łatwej edycji położenia dla płaskich ścianek, liniowych krawędzi oraz węzłów „kratownicy”, w którą można wpisać obiekt w jego bieżącej postaci (rys. 1a).
Najciekawsze nowe funkcjonalności tego pakietu zostaną tu opisane na przykładzie modelowania estetycznej podstawy korpusu dla ekspresu do kawy (rys. 2 – gdzie rejon prowadzonych prac został dodatkowo wyróżniony).

Rys. 1. Modelowanie podziału (subdivision modeling)

Rys. 2. Solid Edge 2022 – projekt ekspresu do kawy, podstawa korpusu

Działania rozpoczęto od wykonania powierzchniowych filarów tej podstawy o wyjściowym kształcie zbliżonym do dwóch walców (rys. 3a). Filary te wzbogacono o krzywą łączącą wybrane węzły „kratownic” obydwu walców (rys. 3b, gdzie dodatkowo wyróżniono ją żółtą strzałką).

Rys. 3. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, rozpoczęcie zadania most wzdłuż krzywej

Solid Edge 2022 umożliwia teraz tworzenie estetycznych „mostów” pomiędzy wybranymi ścianami „kratownic” istniejących już kształtów (rys. 4).
Tutaj jednak oczekuje się jeszcze więcej od geometrii, niż zwykłe połączenie, więc ów powierzchniowy „most” będzie przebiegał wzdłuż zadanej krzywej (rys. 5, który warto porównać z rys. 4).

Rys. 4. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, most bez krzywej

Rys. 5. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, most wzdłuż krzywej

Zanim zostaną omówione kolejne prace dotyczące kształtu modelowanej podstawy, warto na chwilę zatrzymać się w tym miejscu i zaprezentować inne przykłady uzyskiwania omawianych „mostów”:
– łącząc wybrane ściany „kratownic” dwóch pierścieni (rys. 6a) można szybko uzyskać wynikową geometrię, jak na rys. 6b (wyrób z branży zabawek),
– w zależności od lokalizacji łączonych ścian i opcjonalnego zastosowania krzywej prowadzącej – edycja może polegać na modyfikacji modelu (rys.7a) przez jego rozbudowę do wewnątrz (rys.7b) lub na zewnątrz (rys.7c); w obu przypadkach uzyskane modele są właściwe dla branży jubilerskiej,
– prowadząc wzdłuż wskazanej krzywej zaledwie jedną ściankę „kratownicy” (tj. definiując ściankę „startową” i rezygnując ze wskazania „końcowej’), czyli wychodząc z modelu jak na rys. 8a można docelowo uzyskać kształt z rys. 8b, właściwy m.in. dla wyrobów typu rękojeść, uchwyt, czy klamka (warto porównać te obrazy z rys. 3b i rys. 4).

Rys. 6. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, mosty powierzchniowe, pierścienie

Rys. 7. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, mosty powierzchniowe, kula

Rys. 8. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, most powierzchniowy, uchwyt

Wyrównywanie wskazanych węzłów „kratownicy” do zadanej krzywej

Model projektowanej podstawy ekspresu do kawy zaopatrzono w jeszcze jedną krzywą, leżącą na płaszczyźnie pokrywającej się z podstawami „walców”, jak na rys. 9 (widok zbliżony do izometrycznego) oraz rys. 10a (widok „z góry”).

Rys. 9. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, wyrównanie do krzywej, rozpoczęcie, podstawa

Użytkownik Solid Edge 2022 może teraz zażądać, aby wybrane węzły „kratownicy” zostały dosunięte do wskazanej krzywej, z założeniem określonego kierunku tej modyfikacji (jak na rys. 10a, gdzie ów kierunek przedstawiono czerwoną strzałką).
Efekt tych działań zilustrowano na rys. 10b.

Idąc dalej, węzły leżące na „przeciwległej” ścianie uchwytu (względem węzłów wyróżnionych na rys. 10a) można także wyrównać do krzywej (a nawet kilku krzywych) utworzonych doraźnie tu i teraz, wręcz rysowanych na ekranie i to różnymi metodami (rys. 11a).
Oczekiwany skutek powyższego przedstawiono na rys. 11b.

Rys. 10. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, wyrównanie do krzywej, wskazanie

Rys. 11. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, wyrównanie do krzywej, narysowanie

Korzystając z przedstawionych tu nowych rozwiązań, łatwo utworzono finalny model eleganckiej podstawy dla korpusu ekspresu do kawy (rys. 12a – widok z góry, rys. 12b – widok zbliżony do izometrycznego).

Rys. 12. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, efekt finalny, podstawa korpusu

Korzystnie stosując przedstawione narzędzia można szybko przekształcać nieskomplikowaną geometrię początkową (rys. 13) do postaci zaawansowanej (rys. 14).
Na rys. 13 widnieje „walec” o mocno zaokrąglonych krawędziach podstaw, rozbudowany o krzywe reprezentujące jego docelowe zarysy z różnych stron (obiekt przedstawiono w widoku zbliżonym do izometrycznego).
Na rys. 14 zilustrowano natomiast efekt ciekawej modyfikacji tegoż „walca”. Uzyskano tu projekt estetycznego korpusu pilota zdalnego sterowania (przedstawiony z widoku „izo” i obróconym względem niego o 90° wzgl. osi Y).

Rys. 13. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, wyrównanie do krzywej, rozpoczęcie, pilot

Rys. 14. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, wyrównanie do krzywej, efekt finalny, pilot

Odsunięcia ścian „kratownicy”

Solid Edge 2022 pozwala teraz na łatwe i dwustronne odsunięcia ścian „kratownicy” na kierunkach do nich normalnych. Łącząc tę funkcjonalność z różnymi metodami przebudowy obiektu – można uzyskać modyfikację przykładowego modelu z rys. 15a do różnych postaci wynikowych (rys. 15b,c). Na rysunkach tych modyfikowane fragmenty (odsuwane „do wewnątrz” i „na zewnątrz”) wyróżniono kolorystycznie.
Ważne jest również to, że polecenia odsunięcia mogą teraz współdziałać także z poleceniami do postępujących podziałów „kratownicy”, tj. stopniowego jej ‘zagęszczania’, in. zwiększania liczby jej krawędzi dla podniesienia stopnia złożoności projektowanego obiektu.

Rys. 15. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, odsunięcia

Rozbudowa narzędzi do edycji krawędzi „kratownic otwartych”

W najnowszym Solid Edge 2022 krawędzie „kratownic otwartych” – jak np. krawędzie obiektu powstałego jako część modelu sfery, rys. 16 – mogą zostać poddane edycji w sposób analogiczny jak dla ścian.

Mowa tu o wykorzystaniu funkcjonalności typu Podnieś (główna nowość) oraz Utrzymuj powierzchnię, czego efekty przedstawiono na rys. 17.

Po kilku kolejnych szybkich działaniach omawianego typu otrzymać można model przydatny do modelowania i formowania jednorazowych łyżeczek dla ich produkcji (rys. 18), naturalnie z materiałów ekologicznych.

Rys. 16. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, krawędzie otwarte

Rys. 17. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, krawędzie otwarte, podnieś – utrzymuj

Rys. 18. Solid Edge 2022 – subdivision modeling, krawędzie otwarte, efekt finalny, łyżka

Wykreślanie krzywych parametrycznych dla ich wykorzystania w operacjach powierzchniowo – bryłowych

Solid Edge 2022 oferuje zbiór poleceń oczekiwanych przez wielu projektantów specjalizujących się w modelowaniu z wykorzystaniem tzw. krzywych analitycznych z parametrem, zwanych potocznie „krzywe parametryczne”.
W dużym uproszczeniu – krzywa taka to ciągły zbiór punktów, gdzie wartości współrzędnych X, Y, Z mogą być następującej postaci:
– zmienna, czyli są to wyniki określonych działań matematycznych, realizowanych na podstawie rosnącego parametru t, w jego określonym przedziale, np.:
X = t * cos (t),
Y = t * sin (t),
dla t w przedziale od 0 do 2*PI, co w połączeniu z poniższym Z=0 daje tzw. spiralę Archimedesa, jak na rys. 19
– stała (np. Z = 0 dla wszystkich argumentów funkcji dla uzyskania krzywej płaskiej leżącej na płaszczyźnie XY „Góra”, ew. Z = 5, by leżała ona na płaszczyźnie równoległej do XY, odległej o 5 „na kierunku +Z”
Chcąc krzywą z rys. 19 np. rozciągnąć w osi X / spłaszczyć w Y i obniżyć o 10 w Z powyższe wyrażenia można zmienić, wprowadzając odpowiednie stałe, np.
X = 3 * t * cos (t),
Y = 0,5 * t * sin (t),
Z = -5

Rys. 19. Solid Edge 2022 – krzywa wynikowa równania, spirala Archimedesa

Pracując z nowymi narzędziami, użytkownik Solid Edge 2022 jest w stanie utworzyć w zasadzie dowolną krzywą, którą można wyrazić w powyższy sposób.

Warto zauważyć, że dana krzywa może zostać zapisana w systemie dla jej łatwiejszego stosowania w przyszłości, a także wprowadzona
na odpowiednio wybranym układzie współrzędnych.

Aby jednakże ułatwić zadania projektowe, w Solid Edge 2022 występuje wiele krzywych uprzednio zdefiniowanych i gotowych do natychmiastowego użycia (pamiętajmy, że mogą one domyślnie zawierać także dodatkowe zmienne / stałe, dla ich przyspieszonej ewentualnej modyfikacji).
Zestawiono je tutaj w porządku alfabetycznym (rosnąco wg umownej nazwy):

a) epicykloida
b) epitrochoida
c) ewolwenta
d) hipocykloida
e) hipotrochoida
f) krzywa Lissajou,
g) krzywa łańcuchowa
h) krzywa o kształcie podkładki sprężystej
i) krzywa Steinmetz’a
j) krzywa Viviani’ego
k) lemniskata Bernoulli’ego
l) linia
m) rozkład normalny
n) spirala Archimedesa
o) spirala logarytmiczna
p) spirala stożkowa
q) spirala walcowa
r) spirala Slinky
s) ślimak Pascala
t) traktrysa
u) trochoida
v) tryg. cosinusoida
w) tryg. sinusoida

Kilka z tych krzywych zostanie tu nieco bliżej przedstawionych, ze względu na niektóre inżynierskie aspekty ich stosowania (warto zwrócić uwagę na stosowane wyrażenia dla wartości X, Y, Z, zarówno jako f(t) oraz jako stałe, co zostało przedstawione w oknach dialogowych na poniższych obrazach):

– kinematyka maszyn i mechanizmów:

ad a) epicykloida  (rys. 20, więcej informacji także TUTAJ),

ad p) spirala stożkowa (rys. 21, więc informacji także TUTAJ)

Rys. 20. Solid Edge 2022 – krzywa wynikowa równania, epicykloida

Rys. 21. Solid Edge 2022 – krzywa wynikowa równania, spirala stożkowa

– budowa i technologia maszyn:

ad c) ewolwenta (rys. 22, więcej informacji także TUTAJ),

ad u) trochoida w ujęciu ogólnym (rys. 23, więcej informacji także TUTAJ)

Rys. 22. Solid Edge 2022 – krzywa wynikowa równania, ewolwenta

Rys. 23. Solid Edge 2022 – krzywa wynikowa równania, trochoida

– dynamika:

ad f) krzywa Lissajou (rys. 24, więcej informacji także TUTAJ oraz TUTAJ)

Rys. 24. Solid Edge 2022 – krzywa wynikowa równania, krzywa Lissajou

– energetyka, budownictwo, architektura:

ad g) krzywa łańcuchowa (rys. 25, więcej informacji TUTAJ oraz TUTAJ)

Rys. 25. Solid Edge 2022 – krzywa wynikowa równania, krzywa łańcuchowa

–  elektrotechnika:

ad r) spirala Slinky (rys. 26, więcej informacji TUTAJ oraz TUTAJ)

Rys. 26. Solid Edge 2022 – krzywa wynikowa równania, spirala Slinky

Wybrany efekt zastosowania tych poleceń dla modelowania wyrobu z branży wzornictwa przemysłowego przedstawiono na rys. 27.

Rys. 27. Solid Edge 2022 – krzywa wynikowa równania, wybrany efekt finalny

Zakończenie

W przypadku opisanych tu nowych rozwiązań SOLID EDGE 2022 dla modelowania powierzchni swobodnych i krzywych parametrycznych, warto wyprowadzić wnioski w dość retoryczny sposób.
Najlepszą oceną dla przedstawionych tu funkcjonalności będzie miara czasu, które duża część użytkowników Solid Edge 2022 może zaoszczędzić, w stosunku do działań prowadzonych uprzednio.
Wstępne szacunki dostarczone przez wczesnych użytkowników podają, iż skrócenie istotnych zadań projektowych może osiągnąć nawet (uśredniając) 50%.
Tak uzyskana znacząca oszczędność czasu podczas prac projektowych to najlepszy wniosek, jaki można tu przedstawić.

c. d. n….

Opracował: dr inż. Adam Budzyński

Artykuł Wybrane nowości CAD 3D/2D Solid Edge 2022 pochodzi z serwisu GMSystem.

Przewidywanie wyboru

Przewidywanie wyboru to nowy mechanizm ułatwiający zaznaczanie wielu krawędzi lub ścianek modelu. Po wskazaniu jednego obiektu program wyszukuje i wyróżnia kolorem elementy o zbliżonym kształcie i powiązanej orientacji (np. wynikającej z rozmieszczenia w szyku). Dzięki temu użytkownik nie musi wielokrotnie wskazywać takich samych obiektów. Wystarczy potwierdzić wstępny wybór, aby uzyskać zaznaczenie wszystkich przewidzianych krawędzi lub ścianek (rys. 1). Wśród opcji przewidywania wyboru można zmienić czułość przewidywania lub wyłączyć tę funkcjonalność. Narzędzie do przewidywania wyboru dostępne jest podczas modelowania zaokrągleń i faz oraz podczas edycji modeli z użyciem wybranych poleceń z grupy Modelownia Synchronicznego.

Rys. 1. Zaznaczanie krawędzi do zaokrąglenia z wykorzystaniem mechanizmu przewidywania wyboru

Program wyboru

Program wyboru wspomaga zaznaczanie krawędzi modelu za pomocą indywidualnie przygotowywanego zestawu filtrów. Zestaw taki składa się z szeregu kryteriów, które stopniowo ograniczają zakres wyboru. Kryteria te określają położenie względem wskazanego obiektu odniesienia (płaszczyzny, osi, punktu) i mogą dotyczyć skrajnych odległości (najbliższe, najdalsze), przecięcia lub przebicia, a także kierunku od obiektu lub przestrzeni pomiędzy obiektami granicznymi. Poszczególne kryteria mogą dodawać krawędzie do grupy zaznaczenia lub je z niej wykluczać.

Program wyboru użyty podczas zaznaczania obiektów  jest zapisywany w tworzonej cesze i powoduje automatyczne aktualizowanie się danych wejściowych polecenia w przypadku wystąpienia zmian w źródłowej geometrii.

Na poniższych ilustracjach można prześledzić przykład działania kolejnych kryteriów wybranych w tworzonym programie wyboru. W pierwszym kroku wybierane zostały wszystkie krawędzie leżące po jednej stronie wskazanej płaszczyzny odniesienia (rys. 2).

Rys. 2. Program wyboru krawędzi z kryterium kierunku

Kryterium drugiego kroku pozostawia zaznaczenie tylko na krawędziach najbardziej oddalonych od płaszczyzny odniesienia (rys. 3).

Rys. 3. Program wyboru krawędzi z kryterium największej odległości

Ostatnie z zastosowanych kryteriów ogranicza wybór tylko do krawędzi znajdujących się pomiędzy dwiema wskazanymi płaszczyznami pomocniczymi (rys. 4).

Rys. 4. Program wyboru krawędzi z kryterium zaznaczania pomiędzy płaszczyznami

Wyszukiwanie klonów w NX CAD

Wyszukaj klon to nowe narzędzie Wyszukiwania ścianek, wspomagające zaznaczanie wielu identycznych ścianek podczas pracy z użyciem funkcji Modelowania Synchronicznego. Na początek dostępne jest ono w poleceniu Zmień rozmiar otworu. Po zaznaczeniu ścianki otworu do edycji, dostępne są nowe reguły wyboru: Klony otworu, Szyk, Wspólna powierzchnia oraz Wspólna ścianka. Zastępują one dotychczasowe metody wyszukiwania, które nadal dostępne są w pozostałych funkcjach synchronicznych.

Opcja Klony otworu wyszukuje wszystkie otwory o takiej samej geometrii, niezależne od położenia i orientacji na modelu (rys. 5).

Rys. 5. Ścianki otworów wyszukane z wykorzystaniem opcji Klony otworu

Opcja Szyk pozwala zaznaczyć wszystkie ścianki identycznych otworów, umieszczonych w modelu w położeniu określonym szykiem prostokątnym lub kołowym (rys. 6).

Rys. 6. Ścianki otworów wyszukane z wykorzystaniem opcji Szyk

Opcja Wspólna powierzchnia wykrywa ścianki wszystkich identycznych otworów leżących na tej samej płaszczyźnie (rys. 7).

Rys. 7. Ścianki otworów wyszukane z wykorzystaniem opcji Wspólna powierzchnia

Opcja Wspólna ścianka umożliwia szybkie zaznaczenie wszystkich identycznych ścianek otworów, leżących na tej samej ściance modelu (rys. 8).

Rys. 8. Ścianki otworów wyszukane z wykorzystaniem opcji Wspólna ścianka

Zaprezentowane narzędzia wspomagające wybór obiektów dają użytkownikom nowe możliwości podczas modelowania i edycji części o dużych rozmiarach i skomplikowanej geometrii. Stanowią one jeden z wielu elementów, za pomocą których system NX CAD ułatwia i przyspiesza proces projektowania i rozwijania nowych produktów.

Opracował: Piotr Menchen

Artykuł Przyspieszenie procesu modelowania dzięki nowym ułatwieniom wyboru obiektów w NX CAD pochodzi z serwisu GMSystem.

Czym jest NX Virtual Reality?

Jest to zintegrowane z Siemens NX środowisko, które pozwala za pomocą jednego kliknięcia przenieść się do cyfrowego świata, w którym istnieje model, czy nawet całe złożenie projektowe (Rys.1). Nie jest wymagane żadne eksportowanie danych, czy ich wcześniejsze przygotowanie – nawet w przypadku dużych geometrii.

Rys. 1: Przykładowy widok złożenia w NX Virtual Reality

Przy wykorzystaniu kontrolerów i gogli możliwe jest nawigowanie w przestrzeni: poruszanie się wokół oglądanego obiektu, czy też zaglądanie w dowolny zakamarek. Jeśli jakiś element zasłania nam widok lub interesuje nas jakaś ukryta część, możliwe jest ukrycie lub przesunięcie dowolnego komponentu, by sprawdzić inny wariant produktu.
Możliwe jest opcjonalne wyświetlenie podpowiedzi sterowania, by łatwiej odnaleźć się w nowej rzeczywistości (Rys. 2).

Rys. 2: Podpowiedzi dotyczące sterowania mogą być cały czas wyświetlone

Możliwości środowiska NX Virtual Reality

W środowisku NX Virtual Reality dostępne są różnego rodzaju pomiary obiektów, które w łatwy sposób można wskazywać za pomocą punktów przyciągania. Jeśli potrzebujemy zweryfikować jak produkt wygląda wewnątrz możliwe jest wykonanie przekroju z zachowaniem bryłowości poszczególnych komponentów.
Często w trakcie inspekcji okazuje się, że należy wykonać zrzut ekranu do dalszych analiz lub sporządzić notatkę na jakiś temat – tutaj także jest to możliwe; użytkownik może wręcz pisać palcem w powietrzu.
Ponieważ takie technologie dość trudno opisywać w sposób tekstowy czy nawet na zdjęciach, przygotowaliśmy nagranie, na którym widać przykładowy proces pracy w środowisku NX Virtual Reality:

Co więcej – rzeczywistość wirtualna w NX może być udziałem wielu użytkowników jednocześnie. NX CAD oferuje tutaj możliwość współpracy w czasie rzeczywistym, gdzie w pracy na jednym obiekcie (modelu lub złożeniu) uczestniczy kilka osób – każda z nich powinna (choć nie musi) korzystać wówczas z odrębnych gogli i kontrolerów, przez co będzie rozpoznawana w przestrzeni VR jako osobny uczestnik.
Daje to ogromne możliwości współpracy nad produktem, szczególnie jeśli uczestnicy są rozsiani po całym świecie – wystarczy ustanowić serwer dla takiego połączenia i wysłać pozostałym jego adres. W NX Virtual Reality wspierana jest nawet transmisja dźwięku, więc o produkcie można rozmawiać wręcz w jego otoczeniu, a niejednokrotnie u jego stóp, jeśli rzecz dotyczy jakiegoś dużego obiektu.

Rys. 3: W NX Virtual Reality porozmawiamy o produkcie nawet z osobą z drugiego końca świata

Wspierane obecnie zestawy gogli VR to Windows Mixed Reality oraz HTC Vive i Vive Pro. Uruchomienie środowiska rzeczywistości wirtualnej w NX wymaga posiadania karty graficznej obsługującej tryb VR (np. AMD Radeon Pro lub NVIDIA Quadro).

Opracował: Jakub Kręcisz

Artykuł Rzeczywistość wirtualna (rozszerzona) w Siemens NX pochodzi z serwisu GMSystem.

Triggo: tryb drogowy i manewrowy

Zaprojektowany z myślą o współdzieleniu

Rynek car-sharingu notuje wyraźną tendencję wzrostową na przełomie ostatnich lat. Jest to spowodowane spadkiem społecznej chęci posiadania dóbr na wyłączność- takich jak chociażbym samochód. Wnioskowanie to poparte jest szybką utratą wartości aut osobowych, koniecznością wykupienia ubezpieczenia, dbania o stan techniczny itp., co przemawia za modelem współdzielenia. Triggo jako jeden z pierwszych pojazdów na świecie projektowany jest od początku z myślą wykorzystania w formule Mobility-as-a-Service. Dzięki temu posiada szereg cech adaptujących go do tego zadania, rozwiązując główne problemy napotykane przez odbiorców mobilności współdzielonej. Użycie standardowych samochodów w formule car-sharingu powoduje wstrzemięźliwość ludzi w korzystaniu z usługi, gdy kluczowy jest czas dotarcia na miejsce. Zwykłe auta stoją w korkach, z czym problemu nie ma metro czy tramwaje. Po osiągnięciu założonego celu  trzeba również gdzieś zaparkować, co w zatłoczonym centrum miasta może przysporzyć nie lada problemów w porannych godzinach szczytu.

Triggo: możliwości parkowania równoległego

Triggo, rozwiązując te problemy, oferuje użytkownikowi kompletny środek transportu gwarantujący dotarcie do miejsca zawsze na czas, niezależnie od panującego natężenia ruchu. Wydajna podróż nie musi jednak być pozbawiona pozytywnych odczuć płynących z samego prowadzenia. Triggo posiada układ stabilizacji poprzecznej czuwający nad automatycznymi wychyłami nadwozia przy pokonywaniu zakrętów, celem minimalizacji wpływu działania siły odśrodkowej. Jest to system zapewniający unikatowe uczucia i czystą przyjemność z jazdy, co jest również niezwykle ważnym czynnikiem przy nieustannie rosnących wymaganiach konsumentów. Co więcej, aby uczynić produkt atrakcyjnym nie tylko ze strony odbiorców, ale i samych operatorów mobilności współdzielonej, Triggo wyposażone jest w system 4 wymiennych baterii, których wymiana zajmuje zaledwie parę minut. Zabieg ten pozwala uzyskać niezależność od kosztownej infrastruktury punktów ładowania, a także umożliwia błyskawiczną adaptację Triggo do istniejącej platformy wynajmu. Wymiana baterii gwarantuje, że pojazdy cały czas zarabiają, gdyż nie są unieruchomione przez wielogodzinny proces ładowania. Car-sharing to jednak jedynie etap przejściowy – docelowo Triggo ma stać się dominującą na propozycją dla rynku robo-taxi, do czego również jest dostosowywane od początku powstania. System sterowania kierunkowego realizowany za pomocą w pełni cyfrowego drive-by-wire przystosowany jest do szybkiej i bezproblemowej adaptacji autonomii. Zostanie ona jednak realizowana w pojeździe w zakresie niepełnym- jedynie do automatycznego relokowania dostępnych pojazdów. Czyni to wprowadzenie autonomii znacznie bardziej prawdopodobnym zjawiskiem ze względu na poruszanie się pojazdu z niską prędkością, po znanym terenie miejskim oraz bez człowieka w środku.

Warto również dodać, iż Triggo po przejściu w tryb manewrowy jest szerokości zaledwie 86 cm- poruszające się zatem autonomicznie po skrajnej części pasa nie będzie uciążliwością dla pozostałych kierowców w ruchu miejskim. Cecha ta pozwoli rozwiązać główną bolączkę nękającą model wynajmu krótkoterminowego pojazdów. Car-sharingowe pojazdy często porzucane są na obrzeżach miast. Dzieje się tak, ponieważ użytkownicy chętnie wykorzystują je jako transport powrotny z miejsca pracy, gdy presja dotarcia na ściśle wyznaczoną godzinę nie jest tak duża, jak przy porannych przejazdach. Doprowadza to do sytuacji, w której w miejscach dużego zapotrzebowania – takich jak dworzec kolejowy czy lotnisko –  operator nie ma do zaoferowania użytkownikom zbyt wielu pojazdów. Te zaś zgromadzone w promieniu parunastu kilometrów od centrum miasta pozostają tam przez okres kilku nawet dni,do momentu aż jednostki operatora przetransportują ją w miejsca wysokiego zapotrzebowania, co generuje dodatkowe i zupełnie zbędne koszty. Adaptacja autonomii pozwoli także na wezwanie pojazdu przez użytkownika pod wskazany adres, eliminując tym samym konieczność niekiedy długiego spaceru do pierwszego, dostępnego samochodu. Ten rodzaj usługi można określić połączeniem modelu Ubera z klasyczną mobilnością współdzieloną.

Konstrukcja zoptymalizowana w NX CAD pod kątem współdzielenia

Unikatowa konstrukcja Triggo oraz wyśrubowane założenia projektowe ograniczające wymiary zewnętrzne pojazdu podyktowały użycie oprogramowania NX CAD od samego początku rozpoczęcia procesu prototypowania. Głównym celem było uzyskanie maksymalnej szerokości pojazdu w trybie drogowym wynoszącą 148 cm, co podyktowane jest wymogami homologacyjnymi kategorii L7e-CP oraz szerokości 86 cm po złożeniu przedniego zawieszenia. Oprogramowanie NX posłużyło do zasymulowania unikatowej geometrii oraz opracowania wstępnych kształtów poszczególnych komponentów pojazdu. Następnie po zaznaczeniu wymiarów granicznych zaprojektowane podzespoły zostały poddane optymalizacji topologicznej celem maksymalizacji ich wytrzymałości oraz minimalizacji masy, co jest jedną z kluczowych cech pojazdów elektrycznych. Symulacja komponentów oraz odtworzeniu ich ruchu w oprogramowaniu NX pozwoliło na duże oszczędności czasowe, oraz redukcję koniecznych do wykonania modeli prototypowych powiększając w znaczny sposób prawdopodobieństwo wprowadzenia Triggo na rynek. Podzespoły wykonane zostały z szeroko dostępnych materiałów takich jak wysoko wytrzymała stal oraz różne stopy aluminium.

Triggo – model w NX CAD

Konstrukcja Triggo zaprojektowana została tak, aby proces ewentualnych napraw mógł przebiegać w jak najszybszy sposób, chroniąc tym samym pojazdy przed długimi przestojami serwisowymi. Uzyskać to pozwoliła budowa modularna o następującym podziale: moduł zmiany geometrii, moduł stabilizacji poprzecznej, moduł sterowania kierunkowego (sterowanie za pomocą przegubu umieszczonego centralnie), rama centralna oraz przykręcane do niej nadwozie wykonane z kompozytów w technologii RTM. Każdy z nich wymienialny jest w prosty sposób przy użyciu podstawowych narzędzi i podstawowych kompetencji, co sprowadza proces naprawy do zastąpienia uszkodzonego modułu nowym, sprawnym. Modularny podział konstrukcji ułatwia również proces wstępnego składania pojazdu w fabryce ze względu na łatwy podział prac na poszczególne stanowiska, umożliwiając symultaniczny ich montaż.

Zobacz film przedstawiający możliwości Triggo – przekonaj się, że nie przesadzamy!

Opracował: Adam Kutyłowski, szef działu PR w Triggo S.A.

Artykuł Triggo – rewolucja w mobilności miejskiej zaprojektowana w NX CAD! pochodzi z serwisu GMSystem.