TOP 3 nowości w Designcenter Solid Edge 2026

Za nami jedna z najważniejszych premier w systemie Solid Edge w ostatnich latach. Designcenter Solid Edge 2026 – najnowsza wersja popularnego oprogramowania CAD rozwijanego przez Siemens Digital Industries Software – przynosi szereg nowości, które realnie usprawniają pracę inżynierów. Najciekawsze z nich przybliża dr inż. Adam Budzyński, inżynier systemów CAD w GM System.

W poniższym opracowaniu Adama Budzyńskiego nie zabrakło funkcjonalności, o których wspominaliśmy w artykule opublikowanym przy okazji premiery Designcenter Solid Edge 2026 – jak np. polecenie Magnetic Snap, czyli funkcji pozwalającej szybko ustawiać części w obrębie złożenia poprzez automatyczne tworzenie wzajemnych relacji pomiędzy komponentami. Funkcjonalność ta wykorzystuje m.in. wbudowany algorytm AI i z pewnością ułatwi codzienną pracę wielu użytkownikom systemu Solid Edge.

Inne nowości wybrane i szczegółowo omówione przez Adama to automatyzacja projektowania połączeń „na zamek” oraz usprawnienia w środowisku dokumentacji płaskiej (dokładnie: polecenie „Rysunki automatyczne”*). Zapraszamy do lektury!

Projektowanie części / blach – szybkie połączenia „na zamek”

W wielu projektach wyrobów z giętych blach stosuje się połączenia kształtowe, które ułatwiają montaż i zwiększają sztywność produktu. Jednym z takich połączeń są połączenia typu występ / rowek, gdzie jeden z komponentów posiada odpowiednią ilość występów montażowych (rys. 1 – niebieski), a w drugim wykonuje się analogiczną liczbę wycięć o odpowiednim kształcie z uwzględnieniem luzów (rys. 1 – w biały, m.in. w przekroju).

Do tej pory, by zamodelować takie połączenie pracowało się etapami, np. odrębnie tworzyło geometrię występów w jednej części (dodatkowy niewielki arkusz powielony szykiem), a następnie wykonywało się analogiczny zbiór rowków w drugiej części (odpowiednie wycięcie również powielone szykiem).

Najnowsza generacja Solid Edge 2026 przynosi szereg ułatwień w tym obszarze. Do nowych rozwiązań systemu należy narzędzie „Arkusz blachy i rowek”, które automatyzuje projektowanie takich połączeń. Można je zastosować w środowisku indywidualnej części, tworząc jedno (rys. 2) lub kilka połączeń (rys. 3)…

… jak też w środowisku złożenia komponentów (rys. 4), gdzie odpowiednia modyfikacja zajdzie od razu w geometrii wszystkich łączonych elementów (rys. 5).

Wspomniana aktualizacja dotyczy zarówno geometrii ‘na gotowo’, jak i rozkrojów łączonych blach (rys. 6).

W przypadku starszych generacji programu, czas niezbędny na opisane powyżej odrębne działania manualne wynosił (po uśrednieniu z kilku metod oraz pomiarów) 3 min 10 s.

W przypadku Solid Edge 2026, to jedno zautomatyzowane polecenie skraca ten czas do (po uśrednieniu) 15 s, co oznacza redukcję czasu o ponad 90%.

Budowanie złożeń – błyskawiczny montaż komponentów, czyli powiązanie magnetyczne

Użytkownicy Solid Edge wiedzą, że każda nowa generacja systemu przynosi sporo usprawnień także do środowiska złożenia (rys. 7) ze szczególnym uwzględnieniem relacji montażowych (rys. 8).

Designcenter Solid Edge 2026 przynosi jednak o wiele więcej, niż ‘tylko’ kolejny rodzaj relacji. Mamy teraz do czynienia z zupełnie nowym sposobem ich całościowego nadawania, gwarantowanym przez narzędzie o nazwie „Powiązanie magnetyczne”, wykorzystującym technologię AI.

Omówimy to na przykładzie modelu korpusu formy wtryskowej od popularnego producenta.

Dzięki temu narzędziu, gdy użytkownik przemieści część wstawianą względem części docelowej, odpowiadające sobie obiekty z ich geometrii ‘przyciągają się do siebie’, co przekłada się na błyskawiczną zmianę pozycji wstawianej części i finalnie jej błyskawiczny montaż w miejscu docelowym. Efektem takiego działania jest też automatyczne utworzenie klasycznych relacji montażowych w racjonalnych miejscach tych komponentów. Mowa tu o montażu kompletnym, czyli o braku wolnych stopni swobody – część umieszczana zostaje całkowicie utwierdzona.

Przykładowo, po „chwyceniu” za wybrane lico umieszczanego modelu płyty i naciągnięciu na właściwe lico docelowego modelu innej płyty (rys. 9), części te natychmiast zostają odpowiednio nałożone na siebie zgodnie z intencją projektanta. Można też zauważyć fakt szybkiego nadania relacji montażowych,
którymi w tym przypadku będą jedno przyleganie i dwa wyrównania (rys. 10).

Chcąc uruchomić „zjawisko magnetycznego przyciągania się” składanych komponentów, można też skorzystać z możliwości „uchwycenia” za ich m.in. krawędzie kołowe (rys. 11, 12), lica walcowe, układy współrzędnych i płaszczyzny.

Montując kolejne komponenty przez powiązanie magnetyczne dla wybranych krawędzi kołowych (zarówno płyt na rys. 11, jak też tulejek na rys. 12), w odpowiednich miejscach zostaną utworzone takie relacje jak przyleganie oraz współosiowość.

Podczas stosowania opisywanego narzędzia, model można łatwo przesuwać lub obracać (m.in. rys. 9) dla maksymalnego ułatwienia zadania montażu.

Chcąc wykazać stopień przydatności i tej funkcjonalności, warto stwierdzić, że:

  • montaż komponentów wskazanych na rys. 9, 10, 11 i 12 (trzy płyty i dwie tulejki) z wykorzystaniem klasycznego sposobu nadawania relacji (FlashFit) trwa (po uśrednieniu) 1 min 6 s,
  • osiągnięcie identycznego efektu z wykorzystaniem metody ‘magnetycznej’ trwa znacznie krócej, tj. 20 s,
  • Designcenter Solid Edge 2026 pomaga więc uzyskać redukcję czasu montażu omawianych komponentów o ok. 70%.

Dokumentacja 2D

Kolejnym obszarem w Designcenter Solid Edge 2026, do którego wprowadzono rozwiązania AI jest środowisko dokumentacji płaskiej.

Od dłuższego czasu konstruktorzy poszukiwali wydajnego narzędzia do zautomatyzowanego generowania najważniejszych widoków 2D (z naniesionymi kluczowymi wymiarami) dla posiadanych modeli części 3D. Istotne było pozyskanie takiej możliwości dla modeli z historią, a zwłaszcza dla modeli bez historii (np. zaimportowanych za pośrednictwem formatu pośredniego STEP – rys. 13).

Użytkownicy Solid Edge 2026 właśnie otrzymali takie rozwiązanie, dzięki poleceniu „Rysunki automatyczne”*. Po wskazaniu docelowego rozmiaru arkusza (np. ‘A3 poziomo’), wyborze nazwy widoku głównego (np. ‘z góry’) oraz zdefiniowaniu sposobu wymiarowania od bazy pomiarowej (np. ‘u dołu po lewej’) – szybko uzyskuje się fundamentalne obiekty dokumentacji wykonawczej 2D, tj. zwymiarowane widoki prostokątne i poglądowy widok izometryczny, jak na rys. 14. Producent systemu (firma Siemens) informuje, iż w ten sposób uzyskać można od 70% do 80% wszystkich niezbędnych wymiarów. Pamiętajmy też, że przedstawiony przykład dotyczy modelu bez historii, co dodatkowo zwiększa przydatność tej funkcjonalności.

Poza wygenerowaniem odpowiednich wymiarów wykonawczych, system umożliwia także podanie samych wymiarów zewnętrznych, np. dla oszacowania gabarytów półfabrykatu / przygotówki (rys. 15).

Narzędzie „Rysunki automatyczne”* sprawdzi się także w przypadku generowania rysunków 2D dla osiowosymetrycznych modeli 3D, jak np. wałek z rys. 16 (to także STEP, bez historii modelowania, co znacząco ‘podnosi poprzeczkę’). Uzyskany efekt przedstawiono na rys. 17.

Finalnym przykładem może być model 3D ceownika (rys. 18) i tak uzyskana dla niego dokumentacja 2D (rys. 19).

Również i w tym przypadku warto dokonać ciekawego porównania:

  • manualne utworzenie dokumentacji 2D (rys. 14) dla modelu 3D zaimportowanego przez STEP (rys. 13) trwa (po uśrednieniu) 1 min 8 s,
  • osiągnięcie identycznego efektu z wykorzystaniem opisywanego narzędzia AI „Rysunki automatyczne”* trwa o wiele krócej, tj. 12 s,
  • Designcenter Solid Edge 2026 skraca czas generowania fundamentalnej dokumentacji 2D o ponad 80%.

    *”Rysunki automatyczne” – funkcja dostępna tylko w tokenach VBL

Zaproszenie na Webinar nt. Solid Edge 2026

Jeśli chcesz poznać inne wartościowe rozwiązania wprowadzone do Solid Edge 2026, weź udział w naszym Webinarze. Poznasz wówczas wiele więcej nowych narzędzi, tj.:

  • W środowisku modelowania części 3D (.PAR):
    • konfiguracje wyświetlania (znane ze złożeń) teraz także w środowisku części 3D; przyspieszają modelowanie części oraz prace późniejsze tj. budowanie zespołów 3D oraz tworzenia dokumentacji 2D (wykonawczej i złożeniowej),
    • rozbudowa możliwości powielania geometrii, np. nowe rodzaje szyków,
    • cienkościenność dostępna od razu jako opcjonalny krok różnych operacji modelowania.
  • W środowisku modelowania złożeń 3D (.ASM):
    • wirtualny spacer dookoła wyrobu, przydatny m.in. podczas projektowania obiektów o większych gabarytach; obejdź z zewnątrz np. stację transformatorową lub kabinę pojazdu roboczego, wejdź do środka i zobacz co widzi operator oraz co może / czego nie ma ‘w zasięgu ręki’,
    • błyskawiczne rozstrzelenia złożeń 3D z możliwością zapisania widoku i jego szybkiego wstawienia do dokumentacji 2D,
    • nowe ułatwienia wyszukiwania komponentów projektu.
  • W środowisku dokumentacji 2D (.DFT):
    • nowa tabela rewizji,
    • rozszerzenie możliwości tabeli dla otworów tolerowanych / pasowanych,
    • dalsza automatyzacja tworzenia dokumentacji wykonawczej i złożeniowej.

Opracował: dr inż. Adam Budzyński

    Udostępnij: